Keukenhof 1 – Sparrenhuisje

Sparrenhuisje met origineel raamkozijn

Kadaster:  A-1302. Monument: 513980.

Een huisje als het Sparrenhuisje is een typisch element dat past bij de inrichting van een vroegere landschapstuin. Begin 21e eeuw werden op de zolder van het kasteel het originele raamkozijn teruggevonden en herplaatst.

 

Het sparrenhuisje is vanaf het huis goed te zien

Stationsweg 51 – Bijgebouw van voormalig Jachthuis van Keukenhof

Het bijgebouw van het voormalig Jachthuis van Landgoed Keukenhof is in slechte staat.

Kadaster: A-1302. Monument: 513982.

Tegen de noordgevel van de in 1926 gebouwde woning, die voor de bescherming van ondergeschikt belang is, staat een rechthoekig gebouwtje van één bouwlaag uit de 19de-eeuw. De witgepleisterde voorgevel aan de straatzijde heeft een opgeklampte deur met rechts daarvan een venster. Het bijzondere van het gebouw is dat de zijgevel is voorzien van een decoratieve pleisterlaag vermengd met kiezels (slakken en stinsels) overeenkomend met de eendenhuis-follie.  Het gebouwtje is in deplorabele toestand. Een rijks monument onwaardig.

 

Achter deze schuur stond het voormalige jachthuis

Boerderij 't Lammetje in het Groen in Lisse

Stationsweg 53 – ’t Lammetje in het Groen van Keukenhof

Oorspronkelijk een bakstenen boerderij. Nu is het een dubbel woonhuis.

Kadaster: C-3230. Monument: 511418. Bouwjaar: 1650, uitgebreid in 1794.

Stationsweg 164 en 166 – ’t Hoogje van Keukenhof

De 2 kleine witgepleisterde woningen staan hoger dan de Stationsweg

Kadaster: C-4502. Monument: 511416. 

Stationsweg 166 – Keukenhof molen

De achtkantige molen op het terrein van de tentoonstelling is in 1957 door de Holland-Amerika Lijn aan de Keukenhof geschonken.

Kadaster: C-4456. monument: 527689. Bouwjaar: 1892.

Het is een achtkante Groninger watermolen uit 1892, gebouwd voor de Rozenburgerpolder bij Scharmer (bij Slochteren).
De poldermolen werd in 1957 opnieuw opgebouwd op het Keukenhofterrein . De kleinzoon van de molenbouwer, die de molen in 1892 in Groningen gebouwd had, was in Lisse de molenbouwer. In Lisse werd de molen omgebouwd tot korenmolen (stellingmolen). Op 4 april 1957 werd de molen weer in gebruik gesteld.

De molen heeft een vlucht van 17,9 m, de hoogte van de stelling is 6,1 m. Deze stelling is extra zwaar geconstrueerd omdat in het seizoen veel bezoekers de stelling beklimmen.
Dit type molen is in Zuid Holland een uitzondering. De molen heeft, zoals in Groningen gebruikelijk, namelijk een lange struit in het midden van de kap.
In de molen zijn 2 gevelstenen ingemetseld. De oudste is meegekomen uit Groningen en dateert van 1892 en andere werd ingemetseld in 1957. De molen draait nog regelmatig. In Zuid Holland bestaat een subsidiebeleid dat is gebaseerd op basis van de jaarlijkse asomwentelingen van hun molen.

De molen op het tentoonstellingsbedrijf

Loosterweg-Noord 6 – Boerderij Middelburg van Keukenhof

Boerderij Middelburg van landgoed Keukenhof staat op de fundamenten van een boerderij uit de 17e eeuw.

Kadaster: C-3306. Monument: 25904. Bouwjaar: 1852.

De boerderij dateert uit 1852 en staat op de fundamenten van een boerderij uit de 17e eeuw. Het is een van de boerderijen van Landgoed Keukenhof.

 

De voorkant van de boerderij

De zijkant van de schuur

Sationsweg 57 – Spoorwegstation Lisse

Het voormalige station heeft kenmerken van de Jugenstil. Boven de ingang was de statonswoning.

Kadaster: C-4408. Monument: 516111. Bouwjaar: 1905. Architect: D.A.N. Margadan.

Het ligt aan de spoorlijn die vroeger de Oude Lijn heette. Deze Oude Lijn is de oudste spoorlijn van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HIJSM) en loopt over de route Amsterdam – Haarlem – Leiden – Den Haag HS – Delft – Schiedam – Rotterdam. Het eerste gedeelte, Amsterdam-Haarlem, was de oudste spoorverbinding in ons land. Haarlem-Leiden volgde in 1842.
Tijdens de aanleg van de spoorlijn kreeg de HIJSM te maken met grootgrondbezitters in de Bollenstreek. Zij zagen de spoorlijn het liefst ten westen van de Leidse Vaart. Niet direct over hun gebied. Dit werd niet ingewilligd, maar de grondeigenaren kregen het wel voor elkaar om de lijn op een (voor hun) zo gunstig mogelijke plek aan te leggen. De toenmalige eigenaar van het landgoed Venenburg (Leembruggen) had bij de HIJSM zelfs een eigen stopplaats bedongen, ten noorden van Lisse dus. Het duurde nog tot 1896 voordat de HIJSM eindelijk van deze stopplaats verlost was.
In 1891 werd een halte Delfweg geopend en had Lisse een eigen stopplaats. In 1896 werd de naam gewijzigd in Lisse. Van een station was nog geen sprake.

In 1905 kreeg Lisse een volwaardig stationsgebouw. Naar een ontwerp van architect D.A.N. Margadant. De bouwsom werd begroot op fl. 153.000,-.
Het is ontworpen in een asymmetrische vorm. Het hoge deel, boven de ingang, is de stationswoning. Naast het stationsgebouw staat een toiletgebouw dat oorspronkelijk door middel van een poortje met het stationsgebouw was verbonden. Het gebouw heeft vele kenmerken van de Jugendstil. Ook binnen zijn nog diverse oorspronkelijke details bewaard gebleven. De link met de Bollenstreek is te herkennen aan enkele schilderingen met bolbloemen. Het station werd op 15 november 1905 in gebruik genomen.
In 17 september 1944 (grote spoorwegstaking 2e wereldoorlog) werd de halteplaats gesloten. Vlak na de oorlog werd de halteplaats uit de dienstregeling geschrapt. In 1970 was het ook gedaan met de stopplaats voor het goederenvervoer.
Vanaf de jaren 50 van de vorige eeuw stopten er in het voorjaar nog treinen voor bezoekers van de Keukenhof. Het noodperron van station Lisse is voor het laatst (90-er jaren)gebruikt door Lovers Rail om reizigers voor de Keukenhof af te zetten.
Op station Lisse heeft tot 1980 een treindienstleider gezeten voor de bediening van de relaisbeveiliging.
In de loop der jaren verpauperde het gebouw sterk. Aan het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw kwam het op de nominatie te staan om gesloopt te worden.
In de stationswoning woonden toen nog de tweede stationschef met zijn echtgenote. Deze mevrouw U.M.Möller-Blom vroeg bij het bestuur van de Vereniging Oud Lisse aandacht voor de dreigende sloop van het markante pand.
Na moeizame onderhandelingen slaagde de Stichting Oud Lisse er in om in 1993 een contract met de NS af te sluiten en zo afbraak te voorkomen. De vereniging moest zorg dragen voor het (achterstallig) onderhoud. Het gebouw werd gerenoveerd. In de wachtkamer van de 3e klasse ontdekte men bijvoorbeeld nog Jugendstil-patronen op de banken. Die versieringen zijn teruggebracht.
Sinds 1994 was in het voormalige station Restaurant “De Verloren Koffer” gevestigd, in 2011 opgedoopt tot restaurant LiZz. In 2013 sloot dit restaurant.
Het stationsgebouw verwierf de status rijksmonument.
Stichting Kasteel Keukenhof verwierf in 2008 het voormalige station Lisse en het belendend terrein in eigendom. Na een restauratie werd Station Lisse, het voormalige stationsgebouw, in 2014 weer een horecagelegenheid.

Ingekleurde foto van het station

Ansichtkaart van station Lisse

Station Lisse is nu eigendom van Landgoed Keukenhof

Een oude foto van het station

Heereweg 457 – Pastorie Heilige Engelbewaarderskerk

De Pastorie past goed bij het kerkgebouw en staat rechts hiervan.

Kadaster: B-2637. Monumentnummer: 516107. Bouwjaar: 1931. Architect: J. Stuyt.

De Pastorie van de Engelbewaarderskerk is gelijk met de kerk gebouwd in 1930-1931 op een terrein, dat voor dit doel in 1929 beschikbaar werd gesteld door de familie Heemskerk-Hoogduin. Het ontwerp voor de pastorie is evenals de ontwerpen voor de andere onderdelen van het kerkelijke complex geleverd door architect Jan Stuyt, die gebruik maakte van een door bouwpastoor Sentenie gemaakte schets. De uitvoerder van de werkzaamheden aan zowel de kerk als de pastorie was W. de Vreede uit Noordwijk. De pastorie staat rechts van het kerkgebouw en is er door middel van een tussenlid mee verbonden.

De pastorie is architectuurhistorisch van algemeen belang vanwege de karakteristieke vormgeving en detaillering en de samenhang met de kerk. Het huis is tevens van belang als behorend bij een representatieve vertegenwoordiger van een weinig meer voorkomend type kerk en als onderdeel van een door een vooraanstaand architect ontworpen complex. – De pastorie heeft ensemblewaarde als onderdeel van een complex met ruimtelijke, visuele en functionele samenhang tussen de complexonderdelen. De pastorie is bovendien van belang vanwege de herkenbaarheid en de ruime mate van gaafheid van het exterieur.

De pastorie naast de Engelenkerk vanaf de zijkant gezien

De pastorie van voren gezien

 

 

 

Heereweg 457 – Heilige Engelbewaarderskerk

De R.K. Kerk Heilige Engelbewaarders is gebouwd in Neo-Byzantijnse stijl. De kerk is aan alle zijden vrijwel symmetrisch.

Kadaster: B-2937. Monumentnummer: 516106. Bouwjaar 1930. Architect: J. Stuyt. 

Het ledental van de Sint Agathaparochie is aan het begin van de 20e eeuw flink gestegen. In buurtschap ‘de Engel’ woont een groot aantal rooms-katholieken. Reden om een nieuwe parochie te stichten.

De Engelbewaardersparochie is gesticht in 1929 en moest de bouw van een nieuwe kerk voorbereiden. Waarmee de tot dan gebruikte schuurkerk vervangen zou worden.

De eerste pastoor kreeg in januari van dat jaar de opdracht de parochie voor te bereiden en plannen te ontwikkelen voor de bouw van een kerk met pastorie en begraafplaats, een jongensschool, een meisjesschool, een bewaarschool, een kosterswoning, een zusterhuis en een broederhuis.

Reeds op 18 september 1929 kon de parochie worden opgericht en werd voor tijdelijk een noodkerk in gebruik genomen. De noodkerk bleek onmiddellijk te klein en moest meteen uitgebreid worden.

Er werd een schitterend terrein voor de nieuwbouw gevonden, gelegen bij de Beekbrug. Het terrein werd bovendien door de eigenaren, het echtpaar Heemskerk-Hoogduin, geschonken aan de parochie.

Op 7 maart 1930 werd het contract getekend voor de bouw van kerk en pastorie en al in het najaar van 1930 konden pastoor en kapelaan hun intrek nemen in de pastorie. Nadat de huidige kerk in 1931 was ingewijd door de bisschop van Haarlem, Mgr. J Aengenent, bleef de noodkerk behouden en gehandhaafd als parochiehuis, tegenwoordig “de Kleine Engel”.

Het hele complex was in twee jaar tijd gerealiseerd, maar veroorzaakte wel een hoge financieringslast. Zelf faillissement dreigde, maar kon door de nodige inspanningen (o.a. bollenveilingen) worden voorkomen.

De kerk is ontworpen door architect Jan Stuyt (1868-1934), mede naar een schets van bouwpastoor Sentenie. De bouw werd uitgevoerd door aannemer W de Vreede uit Noordwijk; kosten ƒ 232.500,00 (€ 105.500,–).
Architect Stuyt was geen onbekende in de streek. Hij ontwierp ook de Hillegomse Sint-Jozefkerk (1926-1927).

De kerk is van het type centraal-bouw en heeft met name in het interieur de stijlkenmerken van de Byzantijnse bouwkunst en kan daarom worden beschouwd als voorbeeld van Neo-Byzantijnse stijl. De kerk is aan alle zijden vrijwel symmetrisch van opbouw.

De Engelbewaarderskerk staat bekend om zijn prachtige koepel die is geschilderd door Jan Dunselman(1863-1931). In de nok van de koepel zien we drie ringen ineen. Zij vormen een uitbeelding van de H. Drie-eenheid, Vader, Zoon en H. Geest. Zij worden geëerd door 12 engelen, die rondom hen staan. Daaronder staan de apostelfiguren.

De afbeeldingen van de kruiswegstatie zijn ontworpen door de kunstenaar Joep Thiessen en in 1957 aangekocht met het geld dat de parochianen in 1954 hadden aangeboden bij de viering van het 25-jarig bestaan van de parochie.

Na het tweede Vaticaans Concilie werd in 1969 het oude altaar afgebroken en werd het gehele altaarpodium opnieuw ingericht.

 

Heereweg 258 – Agatha Klooster

Het voormalige gesticht “Sint Agatha” is omstreeks 1900 gebouwd in Neo-Gotische stijl.
Kadasternummer: C-4360: Monumentnummer: 5161041: Bouwjaar: omstreeks 1900. Architect: J.H.H Groenendael.

Het voormalige Gesticht “Sint Agatha” is omstreeks 1900 gebouwd in opdracht van de R.K. parochie Sint Agatha. Het naar een ontwerp van architect J.H.H. Groenendael, in een Neo-Gotische stijl opgetrokken gebouw werd oorspronkelijk gebruikt door Clarissen en Fransiscanessen.

Het gebouw is het restant van een complex, waarvan tevens een R.K. jongens- en een R.K. meisjesschool deel uitmaakten. Deze schoolgebouwen zijn afgebroken voor de aanleg van de Lindenlaan en de bouw van het appartementengebouw “Kloosterhof”. Nadat het “Gesticht” de oorspronkelijke functie verloor werd het in gebruik genomen als opvanghuis voor moeilijk opvoedbare jongeren. In het begin van de jaren tachtig is het gebouw door brand beschadigd, waarbij onder meer de dakruiter zware schade opliep. Deze is vervangen in 1985 met behoud van de oorspronkelijke kenmerken.

 

Ansichtkaart

Het voormalige Agathaklooster in volle glorie