In het volgende Nieuwsblad zal iets verteld worden over het complex dat bij deze steen hoort. Met dit fragment erbij zal het niet zo moeilijk raden zijn. Natuurlijk zijn
we weer zeer geïnteresseerd in uw aanvullende verhalen.
Eerst uit de doeken doen waar het vorige kleine stukje Lisse vandaan was geplukt. Dan een nieuw stukje steen plaatsen als volgend vraagstuk. Het is wel de bedoeling dat u hier op reageert, want dat vinden wij als redactie dan weer leuk.
Door Liesbeth Brouwer
Nieuwsblad 23 nummer 4 2024
Huizenblokken Vivaldi-, Verdi- en Händelstraat rond winkelcentrum De Poelmarkt
Eerste steen
Het plan
Natuurlijk had u gezien dat het om een eerste steen ging. Maar had u door dat het in de Poelpolder was? De steen is in 1974 ingemetseld in een appartementencomplex in de Händelstraat. Het leek passend om in het jaar van 400 jaar Poelpolder voor deze rubriek iets te kiezen uit dat gebied. Voordat de steen gemetseld kon worden Vanaf de 60-er jaren werd in de Poelpolder gewerkt aan woningbouw. Voor de sociale woningbouw waren de Lisser woningbouwverenigingen Volksbelang en Het Gezinsbelang actief. De verdeling van de te bouwen woningen verliep in overleg met de gemeente en het huizenbezit van deze verenigingen nam enorm toe. De gemeente verkocht grond aan een woningbouwvereniging met de plicht sociale huurwoningen te bouwen. Het Gezinsbelang, de woningbouwvereniging die het complex rond de Poelmarkt bouwde, bezat bij de start van het bouwen in de Poel 180 huizen. Daar kwamen er in 1966 door nieuwbouw in de Poel 44 bij en dat aantal bleef gestaag groeien. Vroeger bouwde een woningbouwvereniging alleen voor eigen leden. In 1968 had Het Gezinsbelang een wachtlijst van 160 zoekenden! De nood was hoog. Vanaf 1974 werd de toekenning voor een woning geregeld door de toen ingestelde Centrale Woonruimte Commissie waar beide woningbouwverenigingen zich bij aansloten. Dat daarmee nog geen oplossing voor de woningnood kwam weten we ook nu maar al te goed. De eerste winkelvoorzieningen in de Poel waren noodvoorzieningen in garages. Begin 70-er jaren kregen de plannen voor de Poelmarkt concreet vorm. Het werd een min of meer symmetrisch plan met winkels aan beide zijden van een doorlopende wandel/fietsroute naar de nu nog bestaande brug. Het Gezinsbelang zou aan beide zijden van het winkelcentrum 2 woonblokken van 2 bouwlagen bouwen.
De bouwplannen
De huizenblokken rond winkelcentrum De Poelmarkt
De woningen zullen “huizen voor beginners” worden, aldus de secretaris van Het Gezinsbelang in de beginfase van het plan voor de woonblokken. Later worden de ambities wat bijgesteld. In 1974 meldt het Leids Dagblad dat Het Gezinsbelang bouwt aan 60 woningen. Men wil ook bereiken dat mensen met een grotere huurwoning die dat eigenlijk niet meer nodig hebben, gaan doorstromen. Belangstellenden moeten zich melden bij de Woonruimtecommissie. De huur wordt fl. 175,- per maand voor een woonkamer van 18,3 m2 en 2 slaapkamers van 11,3 m2 en 6,2 m2. Of dat doorstromen gelukt is weten we niet. De 60 woningen werden er overigens 58 en wel 4 eenkamerwoningen, 52 driekamerwoningen en 2 woningen werden wat groter waardoor ze geschikt werden voor gehandicapten. Dat was in die tijd echt een primeur.
Groen
Met het gereedkomen van dit gedeelte was de eerste fase in de bebouwing van de Poelpolder redelijk afgerond. Er was een leuke, afwisselende bebouwing ontstaan met veel groen op een gebied dat voorheen weidegebied was. De groene uitstraling kostte de nodige inspanning wat geen wonder is bij een ondergrond die eeuwen als weidegrond heeft gediend en waar het nodige zand voor wegen- en huizenbouw overheen gegaan is. Maar nu zijn in de Poelpolder leuke laanbeplantingen te zien in de diverse straten en ook bij de woonblokken rond de Poelmarkt is daar een fraai staaltje van aanwezig. Daar staan Hollandse zuiliepen met een kenmerkende, smalle, hoog opgaande groei die mooi passen op deze plek. De destijds gemaakte keuze voor inheemse bomen blijkt steeds waardevoller te zijn voor het ecosysteem in deze tijd van klimaatverandering.
Nog steeds woningtekort
De Hollandse zuiliepen
Woningzoekenden bleven er ook in de jaren ’90. Volgens toegekende provinciale contingenten mocht er worden gebouwd, maar inmiddels was in dit deel van de Poel geen bouwgrond meer beschikbaar. Het Gezinsbelang was een relatief kleine organisatie met een grote onderlinge betrokkenheid. Fred Broersen, met zijn praktijk voor fysiotherapie vlakbij, was bestuurslid. Toen weer eens het probleem van ‘wel mogen bouwen maar geen bouwgrond’ ter sprake kwam, opperde hij het idee van optoppen. Voorzitter Theo van der Lans had zitting in de landelijke koepel huisvesting waar ook dit soort vernieuwende ideeën werden besproken. Het was bovendien in Lisse al vertoond. Op de appartementen van Eikenhorst was ook een extra etage gebouwd. De eerste bewoners daar waren in 1994 tijdelijke gasten van Berkhout dat toen grondig verbouwd werd. Wat bij Eikenhorst kon zou ook bij de appartementen rond de Poelmarkt kunnen stelde Broersen en het bestuur ging akkoord met dit vooruitstrevende idee. Het Gezinsbelang werkte eerder samen met architectenbureau Henri Stol uit Sassenheim, dus daar moest het idee vorm
gaan krijgen.
Optoppen
Eikenhorst leek zo’n fraai voorbeeld, maar technisch was het totaal niet vergelijkbaar. Eikenhorst is gebouwd op zand, in de Poel heb je te maken met een heel andere ondergrond. De technische problemen waren groot en oplossingen duur. De fundering moet natuurlijk voldoende zijn voor het extra gewicht. Een puzzelstuk voor architect Stol. De bestaande houten palen fundering kon maar weinig extra gewicht hebben. Er is daarom gekozen voor houtskeletbouw. Voor Het Gezinsbelang een uitdaging om dit financieel te kunnen realiseren. De eerste verkenningen met een bouwer uit Warmond bleken te resulteren in een aanneemsom die ver boven de begroting van Het Gezinsbelang uitkwam. Bouwbedrijf R.A. van Leeuwen uit Alphen a/d Rijn kon de woningen gelukkig wel realiseren binnen het beschikbare
budget.
De realisatie
Door de vele hobbels werd het project pas in 2000 opgeleverd. Ook begin 2000 waren de woningbouwverenigingen Volksbelang, Het Gezinsbelang en Voorhout gefuseerd tot woningbouwvereniging Trias Woondiensten. Er kwamen 28 houtskeletwoningen boven op het bestaande betonskelet. De eenkamerwoningen werden omgebouwd tot vierkamer maisonettewoningen. De woningen zijn levensloopbestendig en energiezuinig. Mooi is ook dat er in 2 van de 4 trappenhuizen een liftinstallatie kwam. Door koppeling van de blokken met een loopbrug konden alle woningen gebruik maken van de liftvoorziening. Daardoor zijn alle woningen op de galerij geschikt voor mindervaliden. Er is in de bouwperiode door Het Gezinsbelang veel zorg besteed aan de contacten met (toekomstige) bewoners. Het is natuurlijk wel een ongewoon project dat zorgt voor overlast en vragen. Gelukkig is het project door de vindingrijkheid en durf van de bestuurders van destijds en natuurlijk van de creativiteit van architect Stol gerealiseerd en staan en er nu woonblokken die geen saai plat dak hebben, maar heeft het geheel meer allure en een spannende uitstraling gekregen door de ronde dakvormen van de tweede, later gebouwde verdieping.
Met dank aan Fred Broersen en Thomas van ’t Wout voor hun inlichtingen.
De eerste steen
Bij de voorplaat: Poelmarkt 50 jaar
/in Publicaties /door Nico GroenDit jaar
Nieuwsblad 23 nummer 4 2024
Het ene jubileum is nog niet gevierd of het andere dient zich alweer aan. Dit jaar vieren we nog steeds 400 jaar Poelpolder en 100 jaar Julianastraat. Van beide zijn herinneringsboeken uitgegeven. De Poelmarkt mag dit jaar haar 50-jarig bestaan vieren. Op de hartpagina van ons vorige nummer was er nog niets te zien van de huidige Poelmarkt. Wel van haar voorgeschiedenis in de garageboxen. Uit het bestaan van deze ‘noodwinkels’ bleek dat er zeker behoefte was aan een winkelcentrum in de steeds groeiende Poelpolderwijk. Er zijn al heel wat winkeliers die er in 1974 een vestiging hadden vertrokken en telkens kwamen er anderen voor in de plaats. Cor Oppelaar had bij de achteruitgang een filiaal. Kunt u zich ‘Poppejans’ nog herinneren en de doe-het-zelf-zaak van HUBO naast de uitgang naar ‘China City’ die eerst nog ‘Kota Radja’ heette. Of slijterij De Kring, de Brood&Banketzaak van Rijnsburger, Super de Boer, eerst nog ‘TopTien’ supermarkt. Zijn er nog zaken die er vanaf de start nog steeds gevestigd zijn? Wie het weet mag het ons laten weten. Misschien is de snackbar wel zo’n blijvertje.
Poelmarkt 50 jaar
Kijk nu eens: De appartementen om de Poelmarkt
/in Historie /door Nico GroenIn het volgende Nieuwsblad zal iets verteld worden over het complex dat bij deze steen hoort. Met dit fragment erbij zal het niet zo moeilijk raden zijn. Natuurlijk zijn
we weer zeer geïnteresseerd in uw aanvullende verhalen.
Eerst uit de doeken doen waar het vorige kleine stukje Lisse vandaan was geplukt. Dan een nieuw stukje steen plaatsen als volgend vraagstuk. Het is wel de bedoeling dat u hier op reageert, want dat vinden wij als redactie dan weer leuk.
Door Liesbeth Brouwer
Nieuwsblad 23 nummer 4 2024
Huizenblokken Vivaldi-, Verdi- en Händelstraat rond winkelcentrum De Poelmarkt
Eerste steen
Het plan
Natuurlijk had u gezien dat het om een eerste steen ging. Maar had u door dat het in de Poelpolder was? De steen is in 1974 ingemetseld in een appartementencomplex in de Händelstraat. Het leek passend om in het jaar van 400 jaar Poelpolder voor deze rubriek iets te kiezen uit dat gebied. Voordat de steen gemetseld kon worden Vanaf de 60-er jaren werd in de Poelpolder gewerkt aan woningbouw. Voor de sociale woningbouw waren de Lisser woningbouwverenigingen Volksbelang en Het Gezinsbelang actief. De verdeling van de te bouwen woningen verliep in overleg met de gemeente en het huizenbezit van deze verenigingen nam enorm toe. De gemeente verkocht grond aan een woningbouwvereniging met de plicht sociale huurwoningen te bouwen. Het Gezinsbelang, de woningbouwvereniging die het complex rond de Poelmarkt bouwde, bezat bij de start van het bouwen in de Poel 180 huizen. Daar kwamen er in 1966 door nieuwbouw in de Poel 44 bij en dat aantal bleef gestaag groeien. Vroeger bouwde een woningbouwvereniging alleen voor eigen leden. In 1968 had Het Gezinsbelang een wachtlijst van 160 zoekenden! De nood was hoog. Vanaf 1974 werd de toekenning voor een woning geregeld door de toen ingestelde Centrale Woonruimte Commissie waar beide woningbouwverenigingen zich bij aansloten. Dat daarmee nog geen oplossing voor de woningnood kwam weten we ook nu maar al te goed. De eerste winkelvoorzieningen in de Poel waren noodvoorzieningen in garages. Begin 70-er jaren kregen de plannen voor de Poelmarkt concreet vorm. Het werd een min of meer symmetrisch plan met winkels aan beide zijden van een doorlopende wandel/fietsroute naar de nu nog bestaande brug. Het Gezinsbelang zou aan beide zijden van het winkelcentrum 2 woonblokken van 2 bouwlagen bouwen.
De bouwplannen
De huizenblokken rond winkelcentrum De Poelmarkt
De woningen zullen “huizen voor beginners” worden, aldus de secretaris van Het Gezinsbelang in de beginfase van het plan voor de woonblokken. Later worden de ambities wat bijgesteld. In 1974 meldt het Leids Dagblad dat Het Gezinsbelang bouwt aan 60 woningen. Men wil ook bereiken dat mensen met een grotere huurwoning die dat eigenlijk niet meer nodig hebben, gaan doorstromen. Belangstellenden moeten zich melden bij de Woonruimtecommissie. De huur wordt fl. 175,- per maand voor een woonkamer van 18,3 m2 en 2 slaapkamers van 11,3 m2 en 6,2 m2. Of dat doorstromen gelukt is weten we niet. De 60 woningen werden er overigens 58 en wel 4 eenkamerwoningen, 52 driekamerwoningen en 2 woningen werden wat groter waardoor ze geschikt werden voor gehandicapten. Dat was in die tijd echt een primeur.
Groen
Met het gereedkomen van dit gedeelte was de eerste fase in de bebouwing van de Poelpolder redelijk afgerond. Er was een leuke, afwisselende bebouwing ontstaan met veel groen op een gebied dat voorheen weidegebied was. De groene uitstraling kostte de nodige inspanning wat geen wonder is bij een ondergrond die eeuwen als weidegrond heeft gediend en waar het nodige zand voor wegen- en huizenbouw overheen gegaan is. Maar nu zijn in de Poelpolder leuke laanbeplantingen te zien in de diverse straten en ook bij de woonblokken rond de Poelmarkt is daar een fraai staaltje van aanwezig. Daar staan Hollandse zuiliepen met een kenmerkende, smalle, hoog opgaande groei die mooi passen op deze plek. De destijds gemaakte keuze voor inheemse bomen blijkt steeds waardevoller te zijn voor het ecosysteem in deze tijd van klimaatverandering.
Nog steeds woningtekort
De Hollandse zuiliepen
Woningzoekenden bleven er ook in de jaren ’90. Volgens toegekende provinciale contingenten mocht er worden gebouwd, maar inmiddels was in dit deel van de Poel geen bouwgrond meer beschikbaar. Het Gezinsbelang was een relatief kleine organisatie met een grote onderlinge betrokkenheid. Fred Broersen, met zijn praktijk voor fysiotherapie vlakbij, was bestuurslid. Toen weer eens het probleem van ‘wel mogen bouwen maar geen bouwgrond’ ter sprake kwam, opperde hij het idee van optoppen. Voorzitter Theo van der Lans had zitting in de landelijke koepel huisvesting waar ook dit soort vernieuwende ideeën werden besproken. Het was bovendien in Lisse al vertoond. Op de appartementen van Eikenhorst was ook een extra etage gebouwd. De eerste bewoners daar waren in 1994 tijdelijke gasten van Berkhout dat toen grondig verbouwd werd. Wat bij Eikenhorst kon zou ook bij de appartementen rond de Poelmarkt kunnen stelde Broersen en het bestuur ging akkoord met dit vooruitstrevende idee. Het Gezinsbelang werkte eerder samen met architectenbureau Henri Stol uit Sassenheim, dus daar moest het idee vorm
gaan krijgen.
Optoppen
Eikenhorst leek zo’n fraai voorbeeld, maar technisch was het totaal niet vergelijkbaar. Eikenhorst is gebouwd op zand, in de Poel heb je te maken met een heel andere ondergrond. De technische problemen waren groot en oplossingen duur. De fundering moet natuurlijk voldoende zijn voor het extra gewicht. Een puzzelstuk voor architect Stol. De bestaande houten palen fundering kon maar weinig extra gewicht hebben. Er is daarom gekozen voor houtskeletbouw. Voor Het Gezinsbelang een uitdaging om dit financieel te kunnen realiseren. De eerste verkenningen met een bouwer uit Warmond bleken te resulteren in een aanneemsom die ver boven de begroting van Het Gezinsbelang uitkwam. Bouwbedrijf R.A. van Leeuwen uit Alphen a/d Rijn kon de woningen gelukkig wel realiseren binnen het beschikbare
budget.
De realisatie
Door de vele hobbels werd het project pas in 2000 opgeleverd. Ook begin 2000 waren de woningbouwverenigingen Volksbelang, Het Gezinsbelang en Voorhout gefuseerd tot woningbouwvereniging Trias Woondiensten. Er kwamen 28 houtskeletwoningen boven op het bestaande betonskelet. De eenkamerwoningen werden omgebouwd tot vierkamer maisonettewoningen. De woningen zijn levensloopbestendig en energiezuinig. Mooi is ook dat er in 2 van de 4 trappenhuizen een liftinstallatie kwam. Door koppeling van de blokken met een loopbrug konden alle woningen gebruik maken van de liftvoorziening. Daardoor zijn alle woningen op de galerij geschikt voor mindervaliden. Er is in de bouwperiode door Het Gezinsbelang veel zorg besteed aan de contacten met (toekomstige) bewoners. Het is natuurlijk wel een ongewoon project dat zorgt voor overlast en vragen. Gelukkig is het project door de vindingrijkheid en durf van de bestuurders van destijds en natuurlijk van de creativiteit van architect Stol gerealiseerd en staan en er nu woonblokken die geen saai plat dak hebben, maar heeft het geheel meer allure en een spannende uitstraling gekregen door de ronde dakvormen van de tweede, later gebouwde verdieping.
Met dank aan Fred Broersen en Thomas van ’t Wout voor hun inlichtingen.
De eerste steen
Tentoonstelling Achterweg
/in Nieuws /door Nico GroenOp 15 november is in het museum de Zwarte Tulp in Lisse een speciale tentoonstelling van start gegaan. Een deel van deze tentoonstelling is ingericht in goede samenwerking met een aantal medewerkers van de Vereniging Oud Lisse. Het thema van dat onderdeel is De Achterweg, van zandweg naar woonwijk. De historie van de weg en het leven en wonen van een aantal belangrijke bollenfamilies worden uitgelicht. Ook tijdens Open Monumentendag was er al extra aandacht voor de architectuur van deze weg en in het komende voorjaar komen we er op verschillende wijzen op terug.
Het andere deel van de tentoonstelling is ingericht met vrijwel de gehele collectie van de Witte Zwaan, oorspronkelijk samengesteld door Harry en Joop Zwetsloot.
Het geheel is zeker de moeite waard om te bezoeken tijdens de openingstijden van het Museum.
Winkelcentrum Blokhuis 50 jaar
/in Nieuws, Publicaties /door Nico GroenSporen van vroeger (LisserNieuws)
18 november 2025
Door Nico Groen
Woensdag 19 november 1975 was het grote openingsfeest van het nieuwe, moderne winkelcentrum Blokhuis. Het centrum werd gebouwd door W.B. van Braam uit Zaandam voor de prijs van 5,6 miljoen gulden met diverse voorzieningen. Waarom werd het centrum Blokhuis genoemd?
Bij de ontwikkeling heeft de BV Blokhuis onder leiding van directeur C.W. van der Mark nauw contact gehad met het projectbureau Westland/Utrecht waarvan de bekende Lisser drs L.P. Dorenbos ‘grote diensten heeft bewezen’. Het winkelcentrum liep in die tijd vanaf de Kanaalstraat tot het plein met het beeld ‘Windkracht 8’ ofwel ‘Annie voor de wind’. De totale winkeloppervlak was 4000 m2 met een parkeerterrein van 12000 m2. Bovenop het winkelcentrum werden woningen gerealiseerd. De ingang aan de Kanaalstraat naar het terrein van Blokhuis werd gerealiseerd naast de winkel van Tissing. Architect Paardekooper heeft de winkel van Tissing en de fraaie entree naar Blokhuis getekend.
Naast de bouw van het winkelcentrum stonden er ook allerlei andere bouwprojecten op het programma, zoals AH, de bibliotheek schuin tegenover AH en fietsenhandel Rijerkerk.
Waarom Blokhuis?
Het winkelcentrum is vernoemd naar de eigenaren van het perceel waarop het is gerealiseerd: de familie Blokhuis. In 1742 kwam een gedeelte van Lisse in handen van Claas Symonsz de Graaff. Dit betrof een groot gedeelte van de landerijen ten noorden en zuiden van de huidige Nassaustraat. Op een gegeven moment komt Cornelis de Graaff uit een volgende generatie er alleen voor te staan om het grote en bloeiende bollenbedrijf te leiden. Zijn schoonzoon Gijsbert Blokhuis uit Barneveld komt omstreeks 1820 naar Lisse om het bedrijf mede te leiden. Hij ging wonen op de Pruimenhof. Het huis de Pruimenhof lag waar later bloemenzaak Grimme aan de Heereweg was. Eerder woonde daar het dominees echtpaar Van Blommesteijn-De Roos, die naar ’t Vierkant verhuisd was. Tot 1 januari 1840 is Gijsbert als deelgenoot met de firma De Graaff verbonden gebleven samen met zijn jongere zwager Herman de Graaff. Toen gingen beiden hun eigen weg. Gijsbert Blokhuis bleef op de Pruimenhof wonen en verwierf het aangrenzende land ter hoogte van de huidige Nassaustraat en het plan Blokhuis, het huidige winkelcentrum. Zijn land liep vanaf de Heereweg tot voorbij de Koninginnenweg. Zijn zwager Herman stichtte de zaak ‘H. de Graaff en Zonen’ en bleef aan de noordkant van de Nassaustraat. Het pad vanaf de Heereweg naar de landerijen van Blokhuis is nog steeds te zien als het weggetje naar Nassaustaete en de parkeerplaatsen aldaar. Voorbij het weggetje, richting Hillegom, woonde de familie van den Burg, bollenkwekers en stond er een bollenschuur en daarnaast het grote pand van de familie Blokhuis. Naast dit pand werd een huis gebouwd dat de naam ‘Irene’ kreeg. Van de Pruimenhof verhuisde de familie naar huize Irene. Dat huis moest voor de aanleg van de Nassaustraat wijken en werd toen gesloopt. Gijsbert overleed in 1864, zijn zoon Cornelis in 1877. De zoon van Cornelis overleed in 1936 op 78 jarige leeftijd. De familie is jarenlang in het bezit van de landerijen gebleven.
Foto: In het blauw de landerijen van Cornelis Blokhuis in 1880
Foto: LisseTijdReis
Frits Treffers Penning 2025 voor villa de Looster
/in Publicaties /door Nico GroenSporen van vroeger (LisserNieuws)
4 november 2025
door Nico Groen en Peter Schoonens
Op 16 september tijdens de jaarvergadering heeft de Cultuur-Historische Vereniging “Oud Lisse” (VOL) de jaarlijkse Frits Treffers Penning uitgereikt. De keuze was gevallen op het huis met de naam DE LOOSTER op Loosterweg Noord 7 van de familie Van Haaster. De villa staat op de gemeentelijke monumentenlijst.
Deze villa dateert uit ca. 1905 en is een grote, oorspronkelijke villa met Jugendstil invloeden. De linkerhelft heeft één bouwlaag, de rechter helft heeft er twee. De villa heeft een bijzonder dak met grote dakkapellen. Enkele ondergeschikte moderniseringen doen weinig af aan deze karakteristieke woning. Deze villa dient sinds 1973 als kwekerswoning voor de familie Van Haaster en is tot op de dag van vandaag nog steeds als zodanig in gebruik.
Het onderhoud van de woning is in uitstekende staat. Er zijn zoals reeds genoemd, ook een aantal aanpassingen gedaan zoals dubbele beglazing om te voldoen aan de huidige isolatie eisen.
Enkele details
– Het meest in het oog springend is het portaal bij de voordeur. Dat is versierd op dakniveau met de tekst “De Looster”. De voordeur heeft een raam/roede indeling en is afgewerkt met een mooi bewerkte bovendorpel.
– Het metselwerk is gemetseld in kruisverband met versieringen in de vorm van kruizen in rood pleisterwerk; zgn. Belgisch rood.
– Kenmerkend zijn de opleggingen onder de uitstekende goten van natuursteen boven de kozijnen in de achtergevel.
– In de voorgevel, bij de erker op de begane grond, is boven het raam een oud rooster met verstelbaar luikje te zien, vermoedelijk was dit een oude ventilatieopening.
– De kozijnen zijn voorzien van luiken, met speciaal schilderwerk.
De keuze is daarom gevallen op dit bijzonder goed onderhouden pand met bollenschuren. Door de ligging in het vrije bollenland met aansluitend boerenland en als buren Keukenhof, is het een parel voor Lisse. Laten wij hopen dat deze omgeving nog lang zo in stand mag blijven. Deze Frits Treffers Penning, voorheen Erepenning genoemd, is een waardering voor de familie Van Haaster voor hun zorg om dit mooie waardevolle pand voor het nageslacht te blijven behouden.
Bovenstaande is ontleend aan een artikel van Peter Schoonens in het laatste Nieuwsblad. Het Nieuwsblad is het kwartaalblad van de VOL in full colour uitgave op A4-formaat met veel prachtige foto’s en artikelen. Het blad is voor leden van de VOL gratis en voor niet-leden te koop voor 5 euro. Het is dus voor alle Lissers beschikbaar en eigenlijk een must voor iedereen met roots in Lisse.
De monumentale status is in 2007 door de Stichting Dorp, Stad en Land beoordeeld. In het rapport hierover staat o.a. de motivering; “Historisch gezien een gaaf voorbeeld van bouwstijl, als uiting van tijdgebonden architectuur van belang vanwege de functie als onderdeel van het ensemble met bollenschuren.”
In de tuin staat een mooie beplanting met maar liefst 7 waardevolle bomen, die op de gemeentelijke waardevolle bomenlijst van 2020 staan. Het betreft beuken, lindes, een watercipres en een ginkgo.
Foto: De entree van villa de Looster aan Loosterweg Noord 7
Foto: Peter Schoonens
Villa de Looster
Beeldverhaal ‘400 jaar Poelpolder’
/in In beeld /door Henk SchaapIn 2024 was het 400 jaar geleden dat de Lisserpoelpolder werd drooggemalen. Lisse heeft daarmee een van de oudste droogmakerijen van Nederland. Een jaar geleden is een fototentoonstelling daarover in de bibliotheek druk bezocht. Van deze tentoonstelling heeft de Vereniging Oud Lisse nu een beeldverhaal gemaakt, zodat u de foto’s en het verhaal online (ook op uw smartphone) nog een rustig kunt bekijken. Het beeldverhaal gaat in op de droogmaking in de zeventiende eeuw en het gebruik van de polder in de eeuwen daarna. Er wordt uitgebreid aandacht besteed aan de woningbouw vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw.
Villa Rutsbo 100 jaar
/in Publicaties /door Nico GroenSporen van vroeger (LisserNieuws)
21 oktober 2025
Door Nico Groen
Rutsbo 100 jaar
Villa Rutsbo, Heereweg 34, is in 1925, dus 100 jaar geleden in opdracht van architect Leen Tol sr. gebouwd door aannemer Hendrik Marseille voor de firma Driehuizen. Deze villa en villa Somalo behoorden bij het bollenbedrijf van de fa. Driehuizen. Het is een gemeentelijk monument. Het huis is vernoemd naar mevrouw Ruth Driehuizen-Heurgren.
Mevrouw Driehuizen kwam oorspronkelijk uit Zweden. Zij was de vrouw van Marinus. Rutsbo betekent in het Zweeds ‘Huis van Ruth’. Het huis werd gebouwd in 1925 aan wat toen nog de Rijksweg heette. Op de eerste steen staat vermeld dat Alf Driehuizen, 7 jaar oud, de steen gelegd heeft op 4 februari 1925. De kwekersvilla maakte deel uit van het bloembollenbedrijf firma Driehuizen. Tot dit complex behoorden ook villa Somalo (gemeentelijk monument) en de inmiddels tot appartementencomplex omgebouwde bollenschuur (rijksmonument).
Het huis werd tot 1976 bewoond door de familie Driehuizen. Daarna werd een stuk aan de villa aangebouwd en werd het geheel een gezinsvervangend tehuis. Inmiddels zijn de bijgebouwen weer afgebroken en wordt er sinds 2007 weer particulier gewoond.
Leen Tol Sr
Het huis is gebouwd door architect Leen Tol Sr. Het huis ontleent zijn karakter aan het portaal en de beide serres, waardoor een markante symmetrie verkregen is. Er zijn nog vele originele glas in lood ramen. In het midden van de voorgevel bevindt zich een portaal met de entree dat volgens de klassieke voorschriften is opgebouwd, zoals vermeld bij de motivering voor gemeentelijk monument: “Dorische zuilen, rustend op hardstenen basement, ondersteunen het fries en het fronton. Op het fries is de naam ‘Rutsbo’ aangebracht. Eenvoudig en zakelijk, doch stijlvolle detaillering”.
Een fronton is een decoratieve, driehoekige bekroning van een ingang, die zijn oorsprong vindt in de klassieke Griekse en Romeinse bouwkunst. Een fries is een horizontale band met een decoratie, in dit geval de naam Rutsbo.
Op de foto hiernaast zijn de villa’s Rutsbo en Somalo te zien met daartussen een boerderijachtige woning met daarnaast een hal. Omstreeks 1930 verdween dit en werd de huidige hal met kantoor aan de voorzijde gebouwd door architect Leen Tol, die ook de villa’s eerder had ontworpen. Rutsbo is een rechthoekige villa van 2 bouwlagen met een z.g. schilddak. Aan iedere kant van het portaal zijn drie ramen, waarvan de middelste breder is. De kozijnomlijsting is zodanig aangebracht, dat de indruk van een samengesteld kozijn is ontstaan. Boven het portaal is een raam te vinden met drie smalle vensteropeningen. Aan iedere kant hiervan zijn twee dezelfde ramen te vinden. Tegen beide zijgevels is een serre met erboven een balkon aangebouwd. De vensteropeningen in deze serres aan de voorkant en de zijkant zijn tamelijk groot. De bovenlichten van de vensters van de begane grond, en de eerste verdieping zijn allemaal van glas in lood voorzien. De vensters van de vier dakkapellen zijn ook voorzien van glas in lood.
Een ansichtkaart van rond 1927 met de twee villa’s met daartussen een boerderij met schuur.
Open Monumentendag 2025.
/in Nieuws /door Nico GroenNieuwsflits
Nieuwsblad 24 nummer 3 2025
Op zaterdag 13 september jl was het dit jaar bij veel monumenten in Lisse weer een drukte van belang. De opening van Open Monumentendag werd traditiegetrouw door de burgemeester verricht, maar dit keer op een andere locatie: Uitvaartzorg Bollenstreek was onze gastheer in de door Paardekooper ontworpen voormalige MULO aan de Oranjelaan. Burgemeester Jasper Nieuwenhuizen sprak over het belang van monumenten en betrok daarbij ook het jaarthema: Erfgoed en Architectuur: Gebouw(d) om te blijven. Van de twintig monumenten die dit jaar te bezoeken zijn geweest, waren er acht nieuwe adressen. Juist die monumenten scoren vaak hoog op bezoekersaantallen, hoewel Keukenhof met meer dan 1500 bezoekers de kroon spande. In totaal zijn de monumenten van Lisse rond de 3500 keer bezocht. Er waren dit jaar ook enkele gebouwen van recente datum te bezichtigen. Onder andere het gebouw Reinwater in De Engel, een oude drinkwaterberging die is verbouwd tot woningen. Ook de architect van dat gebouw, Johan Veldhoven, had zijn kantoor, naast de voormalige Mariakerk, speciaal daarvoor ningen geven een andere beleving van een gebouw. Kortom; als u dit jaar niet in staat was om rond te gaan, hebt u iets gemist! Maar volgend jaar bieden we u een nieuwe gelegenheid. Op de 2e zaterdag van september in 2026 wordt Open Monumentendag voor de 40e maal georganiseerd. Het thema zal dan zijn: Erfgoed in Gevaar.
De kanjers van Open Monumentendag in het zonnetje gezet.
Goed nieuws voor ‘t Huys Dever
/in Nieuws /door Nico GroenNieuwsflits
Nieuwsblad 24 nummer 3 2025
Het voortbestaan hing aan een zijden draadje. Plan was om de jaarlijkse subsidie voor Dever op zeer korte termijn te stoppen. Dat zou betekenen, dat er geen onderhoud meer gepleegd kan worden en dat de beheerder geen salaris meer kan ontvangen. Eenvoudig gezegd kon Dever dan de deuren wel sluiten en de sleutel teruggeven aan de gemeente Lisse. Dat zou toch een trieste zaak zijn. Het was een spannende tijd voor de Stichting Beheer Buitenplaats ‘t Huys Dever, Stichting Vrienden van Dever en al de vrijwilligers. Maar gelukkig is er weer wat ruimte voor verdere onderhandelingen gecreëerd. Lisse zit financieel behoorlijk moeilijk en Stichting Monumentenbezit eiste als bruidsschat € 3.500.000,- van de gemeente Lisse. Als de bodem van de Lissese schatkist goed te zien is kun je geen miljoenen uitgeven. Toegezegd is dat men aan een structurele oplossing gaat werken met als doel, het behoud van Dever. Goed nieuws voor Dever! “Erfgoed in Gevaar” is niet voor niets het thema voor Open Monumentendag 2026. Valerius schreef in zijn boek al “let op uw saeck” (1624)
Jullie worden gemist!!!!
/in Nieuws /door Nico GroenNieuwsflits
Nieuwsblad 24 nummer 3 2025
Voor onze trouwe vrijwilligers die we even moeten missen. We wensen jullie van af deze plek een voorspoedig herstel toe. Hou je taai, we hopen dat we jullie weer snel zien op de dinsdagochtend aan de koffietafel. We noemen geen namen maar jullie weten precies wie we bedoelen.
Tot gauw, jullie worden gemist!