Hart voor historie (2): Bollenschuur Gebr. Driehuizen dankzij bouwplan behouden

Wilma van Velzen 

De Lisser 2007 LOKAAL; Hart voor historie

Heereweg 30, de volledig te restaureren bollenschuur van Gebr. Driehuizen. (Foto ‘s: pr)

LISSE – Op het gebied tussen Huize Rutsbo en Villa Somalo, bevindt zich de bollenschuur van Gebr. Driehuizen, die dateert uit 1930. Het 77 jaar oude ge­bouw (Heereweg 30) is verder van de weg gelegen, omdat de bouw van latere datering is dan de vijf panden die aanvankelijk nabij de vroegere Rijksweg waren gesitueerd. Al­weer heel wat jaren gele­den zijn deze gesloopt.

Architect Leen Tol uit Lisse kreeg, evenals voor Rutsbo en Somalo, van de gebroeders Drie­huizen opdracht met een ont­werp te komen. Zijn stijl is goed terug te vinden in de bollenschuur, met name in de details van het op een vesting lijkende gebouw. Zo zijn de afgeronde hoeken van de buitenmuren het meest typerend, maar herkennen kenners in het het tegelmozaïek  van de vloer en het boogwerk in de hal eveneens de hand van Tol.

Lange tijd maakte deze bollenschuur deel uit van de bloembollenhander  Gebr. Driehuizen, zelfs toen de families Driehuizen al lang en breed naar Bennebroek waren verhuisd. Pas in de jaren tachtig diende zich een nieuwe eigenaar aan, de Lisser antiek­handelaar Chris van Damme. Frits Treffers, medeoprichter van de Vereniging Oude Lisse (VOL) kende deze markante fi­guur persoonlijk. Volgens hem had Van Damme een uitstekende neus voor het vergaren van het prachtige antiek.

Kapconstructie

‘De drie verdiepingen tellende bollenschuur bood een prima op­slagplaats voor al die spullen’, aldus Treffers. ‘Dat was maar goed ook, want van bijzondere verzamelobjecten kon Van Dam­me geen afstand doen. Hij koes­terde ze als museumstukken. Al­les was opgeslagen in grote ruimten, die zich langs de wan­den bevonden. Het midden van het gebouw was leeg. Door een enorme glazen kapconstructie werden zo alle verdiepingen voorzien van daglicht.’ Na het overlijden van Van Dam­me herhaalde zich volgens Tref­fers de geschiedenis. ‘Het ooit zo florerende bollenbedrijf van Gebr. Driehuizen werd niet voortgezet en dat gebeurde ook met die antiekhandel. De bollen­schuur kwam opnieuw leeg te staan, totdat projectontwikkelaar Hillgate Properties de touwtjes in handen nam. Het te ontwikke­len gebied is naar de gebroeders Driehuizen genoemd: Driehuizenpark. De bouwplannen om­vatten 58 woningen en 21 appar­tementen. Die laatste worden in de monumentale bollenschuur gesitueerd. Dit gaat gepaard met een grootse restauratie. Het mooie is, dat de historische bol­lenschuur behouden wordt.’

 

Frits Treffers, medeoprichter van Vereniging Oud Lisse (VOL), schrijft tien weken lang deze column

Tijdens mijn jarenlange ervaring als directeur/eigenaar van een ingenieursbureau, kreeg ik re­gelmatig te maken met oude gebouwen. Ik zag dat de ambacht vaak tot bijzondere resultaten heeft geleid. Het is allemaal heel anders dan nieuw­bouw. Ook de detaillering van ramen, deuren, daklijsten en ornamenten heeft vaak een bijzondere sfeer. Het is niet goedkoop om een oud pand te restaure­ren. Echter, als het een­maal klaar is, kun je er daadwerkelijk van genie­ten. Dat geldt niet alleen voor ouderen. Zo ontdek­ten wij bij de oprichting van de Vereniging Oud Lisse, dat veel jongeren lid wilden worden, die be­langstelling hadden voor oude panden. Sinds enkele jaren worden oudere industrie gebouwen, waaronder bollenschuren beter beschermd.

Frits Treffers