Hart voor historie (7): Kanaalstraat 22 en 22a, Van boerderij met koeien via melkhandel naar restaurants

Wilma van Velzen 

De Lisser 2007 LOKAAL; Hart voor historie

LISSE – Beeldbepalend dorpsgezicht in het centrum is de combinatie van de adressen Kanaalstraat 22 en 22a. De karakteristieke boerderij ter hoogte van de Wagenstraat was vele jaren het woonhuis annex be­drijfspand van melkboer Hulsbosch. Thans zijn hier­in de restaurants Vrouw Holle en La Fontana geves­tigd. Ondanks meerdere grote verbouwingen zijn beide restauranthouders erin geslaagd de authentie­ke sfeer te behouden.

Samen met zijn compagnon Mickey Yazide runt Eric Braspenning het Italiaans restau­rant La Fontana. Hij weet zich nog goed het moment te herin­neren dat zij de winterboerderij in gebruik wilden nemen: ‘Aan­vankelijk zou een ander bedrijf zich op deze locatie vestigen. Met de verbouwingswerkzaam­heden was al begonnen, maar die zijn uiteindelijk niet doorge­gaan. Vervolgens was het aan ons de voormalige koeienstal met woongedeelte tot restaurant om te turnen.’

Boerderijsfeer

‘Besloten werd de authentieke boerderij sfeer te behouden. Dit heeft ons veel waardering opge­leverd. De uitvoering werd in 1991 zelfs beloond met de ere­penning van de Vereniging Oud Lisse.’ De boerderij is nog steeds in bezit van de familie Hulsbosch, die bijna een eeuw op deze locatie woonachtig was. Theo Hulsbosch is een van de vijf kinderen die deel uit maken van de derde generatie, die er is opgegroeid. Hoe oud de boerderij precies is, weet hij niet. De Vereniging Oud Lisse achterhaalde in de gemeentelij­ke archieven wel, dat ene Van der Vlugt het pand in 1812 kocht van weduwe Van Klave­ren. Volgens Hulsbosch was er ooit een timmerbedrijf gevestigd. ‘Mijn overgrootvader had een boerderij op de plaats van het oude postkantoor; waar nu De Madelief wordt gebouwd. Zijn zoon vestigde zich in de Kanaalstraat, het gedeelte dat vroeger Broek Steeg werd ge­noemd.’

Het complex omvat onder meer een zomer- en wintergedeelte, hooiberg, karnruimte en wagenschuur. De koeienstal bevond zich in de winterboerderij, dat aan de voorzijde een woonhuis kende. Tot 1984 woonden hier twee tantes van Hulsbosch. Zelf woonde hij met zijn ouders en de rest van de familie in de zomerboerderij, waar thans Vrouw Holle in is gevestigd. De melkwinkel bevond zich hier ook; de toegang was rechts aan de zijkant. Een paar oude melkbussen zijn nog stille ge­tuigen. In de karnruimte aan de voorzijde, met rieten dak, duw­de een paard de karnstok voort. Het achtergedeelte, met hooi­berg, wagenschuur en opstallen, is onlangs verkocht aan Bouw­bedrijf Castien, dat hiervoor bouwplannen heeft.

Verandering

‘Ten tijde van mijn grootvader was de boerderij een melkveebedrijf. Hierin kwam verande­ring, toen mijn vader, Jaap Hulsbosch, in het kader van saneringswetgeving, een keuze moest maken: veebedrijf of melkhandel. Het feit dat er steeds minder grasland in de di­recte nabijheid voorhanden was om de koeien te laten grazen, gaf de doorslag om verder te gaan als melkhandel. Tot 1970 heeft mijn vader – aanvankelijk met paard en wagen, later met een elektrische melkwagen – menig Lisser in de wijk van melk en melkproducten voor­zien. Zeven dagen in de week, dus ook op zondag, gebeurde het dat iemand achterom nog even wat melk kwam halen.

Frits Treffers, medeoprichter van Vereniging Oud Lisse (VOL), schrijft tien weken lang deze column

Bij het binnenkomen van de voormalige boerderij Hulsebosch ziet de bezoeker aan de linkerzijde de waarde­ringspenning van de Vereni­ging Oud Lisse hangen. Veelal wordt deze eenmaal per jaar uitgereikt. Het bij­zondere ervan is, dat de fa­milie Griekspoor er in totaal drie heeft gekregen: een voor de voormalige boerderij, een voor de voormalige bakkerij Vaneveld en een voor Heereweg 291, Een aantal jaren geleden stond ik voor dat to­taal verwaarloosde woonhuis. Het had niet veel langer moeten duren of het zou vanzelf in elkaar zijn gezakt. Een poosje daarna ontdekte ik allerlei activiteiten in en rondom het huis, zoals timmerwerkzaamheden. Toen ik op een gegeven moment aanbelde, deed een jonge bewoonster open. Zij vertelde mij, dat haar man een kleinzoon was van de heer Griekspoor, die het pand begin 1900 had gekocht. Mevrouw Griekspoor liet mij huis zien. Er was al heel wat werk verricht. Het betrof een ingrijpende renovatie, die de totale vernieuwing van de betimmering van de serre omvatte evenals de vervanging van daken en slechte balken, en herstel van het glas-in-lood. Men ontdekte bij de renovatie beschilderingen op het plafond en de muren. Nu staat daar een prachtig woonhuis, gered van de ondergang.

Frits Treffers