Berichten

Dankzij schilderes Anneloes Groot: ORANJEBUURT BEWAARD IN AQUAREL

In het kantoor van woningbouwvereniging Trias hangen 5 aquarellen van Anneloes Groot, gemaakt tijdens de sloopt van de huizen in de Julianastraat en de Irenestraat.

 door Smakman, S.

NIEUWSBLAD Jaargang 3 nummer 1, januari 2004

Hoewel de Oranjebuurt in een adembenemend tempo aan een volledige gedaanteverandering bezig is, zal de berinnering aan de karakteristieke arbeidersbuurt niet verloren gaan. In het kantoor van woningbouwver­eniging Trias aan de Nassaustraat hangen vijf aquarellen waarop de Haagse kunstenares Anneloes Groot de Julianastraat en de Irenestraat tijdens de sloop heeft vereeuwigd.

De klus was aan de kunstenares wel besteed: voor het gemeente-archiefvan Den Haag heeft ze al veel aquarellen en schetsen gemaakt van huizen die verdwijnen, van nieuwe tramtunnels en overheidsgebouwen. Ze heeft een passie voor dingen die verdwijnen en dingen die daarvoor in de plaats komen. Zo is ze nu bezig met de Visafslag in Scheveningen, die overbodig is geworden omdat het visserschip van tegenwoordig vaak een complete fabriek herbergt.

De Haagse is een schilderes van de oude stempel, zegt ze: „Ik ben een van de weinige kunstenaars buitenschilders in Nederland. Ik kan niet van een fotootje schilderen. Ik moet in mijn omgeving zitten, mezelf betrokken voe­len. Een worden met watje maakt. Ik schilder het liefst vanuit de dakgoot.”

Prachtige huisjes

Van de Oranjebuurt was ze erg gecharmeerd. „Het is een echte wijk voor bollenarbeiders: eengezinswoning, klein tuintje. Ik ben altijd heel erg betrokken bij dit soort sociale woonwijken. Prachtige oude huisjes uit de jaren twintig van de vorige eeuw.” Bovendien spreekt het idee haar aan: sociale woningbouw maakt mensen minder afhankelijk van huisbazen en subsidies omdat de huren betaalbaar zijn. Maar nu de oude huizen verdwij­nen is ze bang dat de bewoners afhankelijk worden gemaakt van huursubsi­dies. „Mensen werken hard om vrij te blijven, maar nieuwe woningen wor­den altijd groter en duurder. Dat maakt ze afhankelijk van subsidies. Heel het land drijft erop.”

 

Irenestraat in een aquarel van Anneloes Groot bewaard.

 

Koningstraat door Anneloes Groot

Gele Naatje

NIEUWSBLAD Jaargang 2 nummer 4, oktober 2003

Post

En dan nog wat. Gele Naatje was geen vrouw van lichte zeden. Foei! Ze was netjes getrouwd met Piet van der Meer. Een heel apart stel samen. Ze was heel klein en heel breed en had hele grote voeten en haar huidskleur was heel erg geel. En ze droeg altijd geelgrauwe kleren. Ze kon ook niet lezen. Vanmorgen ben ik in de buurt nog even op onderzoek geweest. Haar man werd ziek en ze brachten hem naar de Pius. Toen ze hem waste was hij ’s avonds dood. Gingen ze met haar naar hem kijken in de opbaarruimte. Vroeg ze: Wat staat daar? Er stond: Heden ik morgen gij. O bah, zei ze, hier moet ik niet wezen. En ze liep weg!
Lisse, mevr. J. Slottje-Kooijman

De Kegelaars van Jan Steen

NIEUWSBLAD Jaargang 1 nummer 1, januari 2002

Nieuwsflits

Met een drukbezochte receptie en tentoonstelling vierden we op 6 september 2001 het tienjarig bestaan van de Vereniging. Burgemeester Corrie van Zon aanvaardde dankbaar de door ons aan­geboden fotoreproductie van het schilderij “De Kegelaars” van Jan Steen. Nadat de reproductie een tijdje in de hal van het gemeentehuis op een ezel tentoon was gesteld, is het teruggekeerd naar de kamer van de burgemeester.

De Kegelaars van Jan Steen