Berichten

ZESKAMP OLYMPIADE 1971-1972

Lisse wilde graag mee doen met Zeskamp van de NCRV. Dat lukte in het seizoen 1971/72. De VOL heeft een plakboek van deelneemster Wilmy Hazelaar gegeven. Zij heeft voor het artikel mondeling toelichting gegeven. Het is een mooi overzicht geworden.

Inhoud Jaargang 19 nummer 2, 2020

door Liesbeth Brouwer

Dick Passchier en Barend Barendse
een geweldig duo! Zorgden samen
voor veel kijkplezier bij de NCRV

Deze titel stond op de eerste bladzijde van een mooi verzorgd plakboek dat onze vereniging ontving. In totaal kregen we 3 plakboeken. Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig. Wilmy Hazelaar, die ons de plakboeken schonk, was zo vriendelijk om ook persoonlijk nog wat toelichting te geven.

De Zeskamp show
In 1964 startte de NCRV met deze grote spelshow. Teams van bewoners van diverse plaatsen, eerlijk verdeeld over het noorden, zuiden, oosten, midden en het westen van ons land, namen het tegen elkaar op in een soort sportieve spektakelstrijd. In die tijd had nog lang niet iedereen een tv. In 1964 kreeg je een tweede net en had je uitzendingen van Nederland 1 en Nederland 2. Kleuren-tv kregen we in 1967 in Nederland. Ongekend populair waren de rechtstreekse uitzendingen van de show op de zaterdagavond. Daar bleef je voor thuis en daar keek je dan met de hele familie naar. Spannend, komisch en altijd enthousiast van commentaar voorzien door Barend Barendse en Dick Passchier.

Lisse wil ook meedoen
In de regio hadden de shows nog extra bekendheid, want er was altijd wel een opnamedag in de Groenoordhal in Leiden. Bovendien had Alphen a/d Rijn in 1970/71 succesvol meegedaan. Dus toen er van de NCRV een uitnodiging naar Lisse ging toog men voortvarend aan het werk. Want om
succesvol mee te kunnen doen heb je wel een goed team en een actieve achterban nodig. De gemeenteraad moet er achter staan, steun van de sportclubs is onontbeerlijk en ook de financiën moeten
op orde zijn. De koppen worden bij elkaar gestoken en op 3 aug. 1971 valt in restaurant Warong
Djawa het besluit dat Lisse mee zal doen met de NCRV Zeskamp olympiade. De toevoeging olympiade werd gebruikt omdat het jaar erop de eerstvolgende Olympische Spelen in München zouden worden gehouden. De sportclubs van Lisse zegden hun medewerking toe, de gemeente doneert fl 3500 en bovendien werd financiële steun toegezegd door de middenstandsvereniging en de harddraverijvereniging. Er moet hard gewerkt worden want voor 4 september moet de kernploeg gereed zijn. De technische commissie, met o.a. de heren Osephius en Timmer, zal zich over de selectie buigen.
Selectie sporters Lisse had enkele actieve sportverenigingen; atletiekvereniging de Spartaan natuurlijk en zwemvereniging de Watervrienden. Bovendien was in ’69 Sportclub Lisse opgericht met een actieve volleybal- en basketbalvereniging. De NCRV stelde aan meedoen wat vaardigheidseisen zoals: kracht, durf, lenigheid en inventiviteit. Je moest bovendien minstens 18 jaar zijn om mee te mogen doen. Wilmy
Hazelaar, actief in de volleybalclub, was nog maar 17 toen de selectie begon maar werd in oktober 18
jaar dus ze mocht zich opgeven. Eind augustus was er een voorlichting in een zaal van het Indische restaurant Warong Djawa aan het Vierkant. Er zou veel getraind moeten worden was de waarschuwing. Op 1 september startten de selectiewedstrijden waar zo’n 100 mensen zich voor hadden opgegeven. Eén avond competitie in het oude zwembad, de overige selectie was in de sporthal. Daar was op 3 sept. een heel hindernisparcours uitgezet met o.a. horden, ringen en voor de dames nog balslingeren. Daarna was het aan de commissie om de kernleden te selecteren. Na lang wikken en wegen kwam men er uit en werden de kernleden per brief uitgenodigd om zich de maandag erna te melden. 13 dames, waaronder Wilmy, en 18 heren kregen deze uitnodiging. Daarna volgt een periode van intensieve training. Iedere werkdag trainen, meestal ’s avonds van 7 tot 9 uur in de sporthal of in het zwembad, maar ook wel op het strand bij Langevelderslag.

De uiteindelijke selectie die Lisse ging vertegenwoordigen. Ze waren gewaarschuwd dat het hard trainen zou worden. Uit deze selectie werden telkens mensen gehaald die het best bij een wedstrijdonderdeel pasten. Iederéén is wel een keer aan de beurt geweest om de naam van Lisse hoog te houden.

Opgaven bekend
De NCRV maakt 2 weken voor de live-uitzending bekend hoe de wedstrijd er uit zal gaan zien en hoe de man/vrouw verdeling per onderdeel moet zijn. De onderdelen zijn al een beetje afgestemd op de
komende Olympische Spelen. Zo zullen er bijvoorbeeld zijn: een fakkelrace, olympische ringen en
medailles ophangen. Ook met welk soort hindernissen de sporters te maken gaan krijgen wordt summier uitgelegd. Dat betekent dat er gericht getraind kan worden. Naast een uur conditietraining volgt een uur training gebaseerd op de spellen. Tijdens die trainingen wordt dan gekeken wie uit de kernploeg het meest geschikt is om bij een bepaald onderdeel mee te doen. Uiteindelijk mogen dan 16 personen uit
de kernploeg meedoen met de wedstrijden. De hele kernploeg is natuurlijk wel bij de uitzendingen aanwezig om de ploeggenoten aan te moedigen.

Mascotte Fredje, genoemd
naar Fred Timmer de trainer,
was er natuurlijk altijd bij!

Ondersteuning
Intussen is om de kernploeg een heel circus van ondersteuning ontstaan. Drukkerij Graficus verzorgt speciale 6Kamp-uitgaves. Van Rossen, de wagenmaker op de hoek van de Kanaalstraat/Wagenstraat, stelt een ruimte beschikbaar voor de technische commissie. Daar kunnen de attributen gebouwd worden. De VVV ondersteunt en er zijn verkoopadressen voor de kaartjes om de tv-opnames bij te wonen. De eerste wedstrijd wordt gestreden in Rotterdam op 9 oktober. Supporters kunnen er met de
bus naar toe. Naar Rotterdam vertrekken er zo’n 400 mensen vanaf het Vierkant met bussen. Dat werd een drukte van belang.

Lisse had zelfs een eigen yell: L punt, I punt, dubbel S, E, bolle, bolle, bolle, olé. Rotterdam, de eerste Zeskampwedstrijd De NCRV stelde voor het hele team de outfits beschikbaar. Voor Lisse waren die gemaakt in een soort donker wijnrood, met Lisse of een fikse L erop. De sporters gingen op vrijdagmiddag al naar Rotterdam. Om 5 uur was er een diner, waar ook instructies voor de volgende wedstrijddag werden gegeven. Alle deelnemende teams overnachtten in een hotel. Op zich al een hele ervaring voor Wilmy, de jongste deelneemster. Wilmy is dan al van school en werkt bij de ABN op het Vierkant. De bank staat vierkant achter de Zeskamp en van directeur Broxterman hoeft Wilmy geen verlof op te nemen voor reisdagen naar de Zeskamp. Op de zaterdagochtend wordt er ter plekke getraind. Je hebt dan wel tevoren de opzet gekregen, maar op die zaterdagochtend zie je de echte opstelling voor het eerst. Met ook de vakken waar de supporters straks zullen zitten. Dus oefenen maar, zelfs op de opkomst met zwaaien naar de nog lege tribunes aan toe! Dan volgt de generale repetitie, dit keer wel met de pakken en attributen. Dan is ook duidelijk waar de cameramensen staan. In die tijd staat de opnametechniek nog in de kinderschoenen. Overal staan cameramensen om voor de directe tv-uitzending de mooiste beelden te kunnen schieten. Gevraagd aan Wilmy of dat niet zenuwachtig maakt antwoordt ze dat je zo in het spel zit dat je ze eigenlijk niet opmerkt. Op de verschillende onderdelen gaan 9 ploegen met elkaar de strijd aan. Per onderdeel kon je 9 punten verzamelen.
Op 1 onderdeel haalde Lisse dit maximum. “Gewichtsheffer” Fred Prins moest zijn gewichten
naar de overkant dragen terwijl Lia en Marga Kortekaas op het traject zandzakken in de gewichten moesten gooien. In totaal haalde Lisse 33 punten waarbij nog protest werd aangetekend omdat bij sommige onderdelen de regels niet gevolgd waren. Oneerlijk, maar ondanks dat werd Lisse vijfde.

 

De aanloop naar Groningen en de wedstrijd

Lisse komt helemaal in Zeskampsfeer. Dick Passchier, voor de tv-opnames gestoken in het enorme schuimplastic reuzentenue van de Fakkelrace, bezoekt Lisse en maakt een praatje met de ontwerper van het “racewagentje’, de heer Mesman, en met mevr. Zuiderduin die samen met haar man in het wagentje de strijd aangaat. Allemaal promotie voor Lisse en de Bollenstreek, zal de Lisser organisatie gedacht hebben. Maar er moest nog wel wat meer financiële ondersteuning komen. De winkeliers startten een St. Nicolaasactie en er kwam een stickeractie. Huis-aan-huis werden ze voor fl.1,- verkocht.
5 november vertrekken de spelers naar Groningen. In de Martinihal zal de directe tv-uitzending zijn. Het gaat weer goed. Op 2 onderdelen zelfs 9 punten gehaald, maar soms is er pech. Lisse op stelten gaat tijdens de repetitie geweldig, maar helaas bij de directe uitzending liep het niet zo. Maar evengoed na 2 directe uitzendingen staat Lisse nummer drie.

Leiden Groenoordhal
Op 4 dec. zal de strijd in Leiden losbarsten. Er meldden zich wel 1000 supporters aan om de Lisser ploeg aan te moedigen. Helaas is er maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar. Als goedmakertje zal de ploeg na afloop van de spellenavond naar Warong Djawa komen. Daar hopen ze met de supporters te vieren dat ze naar de volgende ronde gaan. Want aan het eind van de avond zal bekend zijn welke 3 ploegen afvallen. De volgende wedstrijden worden door 6 ploegen gestreden. Lisse zit niet direct in de gevarenzone, maar het blijft spannend. Het lachnummer is die avond een Sinterklaas en Zwarte Pieten wedstrijd. Na een parcours moeten ze een helling opklimmen, die is natuurlijk met zeep ingesmeerd. Hilarisch en heel moeilijk want de baan gaat steeds meer schuimen en wordt gladder en gladder. Wat hadden ze het moeilijk, Meindert Tjoelker, Jan Eichhorn, Peter Kortekaas, Peet Sprokkelenburg, en Fred Prins. Helaas, slechts 2 punten waard. Maar niet getreurd, in het eindklassement werd Lisse die avond vierde en dus kon er in Warong Djawa feest gevierd worden omdat we door waren.

Op naar 29 januari, weer in de Martinihal
Lisse is dan wel door naar de volgende spellenreeks, maar het kasboek van de organisatie is lang niet op orde. Met hun plaatsing bij de beste 6 ploegen op 4 dec. hebben ze ook een deelname bij het internationale “Spel zonder Grenzen” verdiend. In ieder geval moet gestreden worden in Groningen, Arnhem en Leiden. Als Lisse dan bij de laatste 3 hoort volgen nog 3 wedstrijden. De kas moet dus goed gevuld raken. Voor een grote inzamelingsactie zullen 120 collectanten ten met bedelbus en flambouwen de huizen langs gaan. Het geheel werd ondersteund door megafoons, fanfares, herauten met bazuinen en de nodige toeters. Zo’n inzet moet natuurlijk beloond worden. In 2 uur tijd werd ruim fl. 7000 opgehaald. De eerste zeskampronden hadden fl.11.000 gekost. Het opgehaalde bedrag was een fraai resultaat, maar nog niet genoeg. Er komt ook hulp van bedrijven: Vrienden van Zeskamp wordt opgericht. De sporters zijn volop in training. Lisse gaat zich in Groningen ook weer presenteren als bloemenplaats. Een week voor de wedstrijd is het programma bekend, worden de attributen ervoor gemaakt en wordt daar specifiek op getraind. Dit keer o.a. een droogroeiwedstrijd (boot gemaakt door fa. Verdoes), snelwandelen met voeten aaneengebonden en tussenruimte ~20 cm, een schermbalanswedstrijd die iets met water en evenwichtsbalk belooft. Uit België huurt het comité
zelfs een enorm luchtkussen om te kunnen trainen voor de geplande “rugby-wedstrijd”. Kortom er
wordt niets aan het toeval overgelaten en het programma zal weer de nodige hilariteit opleveren. Op
29 januari is het leeg in Lisse. Velen zijn bij het spektakel in Groningen en thuis wordt massaal voor de
buis meegeleefd. Dat valt niet mee, de Lissers moeten genoegen nemen met de laatste plaats.

Volgende strijdperk Arnhem en Leiden
Groningen verliep dramatisch en de kritiek was niet van de lucht. Er werd zelfs aangedrongen op een andere samenstelling van de ploeg. Ook aan de leiding wordt getwijfeld. Heel vervelend al die kritiek, terwijl het team toch het uiterste gegeven heeft. De predikant van de kerk in de Veldhorststraat, ds. Biesma, besteedt in zijn preek zelfs aandacht aan dit negativisme. Er wordt gewikt en gewogen maar de ploeg blijft, terecht natuurlijk, hetzelfde. Ze zijn zeer gemotiveerd om revanche te nemen op 26 febr. in de Rijnhal.

Het gaat niet slecht in Arnhem.

Het team eindigt daar op de derde plaats. Maar Groningen is daarmee niet uitgewist. In Leiden zal Lisse een buitengewone prestatie moeten behalen om bij de laatste drie te eindigen en mee te kunnen dingen in de finale. De deelnemers zijn weer zeer gemotiveerd.

Het is nu of nooit!

Arnhem was ook wel een gevalletje van pech hebben. De diskwalificatie bij het boksen voelde toch oneerlijk. Maar helaas is de achterstand in het klassement voor Lisse wel erg groot. Lisse zal ook in Leiden weer een pr-offensief inzetten. De vereniging van tulpenkwekers zal gratis tulpen ter beschikking stellen. Er wordt weer geoefend op nummers als: olympisch ringbal, touwklimmen aan een touw dat gestaag zakt. Dat touw hangt boven water en nat is nat. De spanning is groot, maar helaas, de ploeg wordt in Leiden definitief uitgeschakeld. Supporters en sporters kwamen die avond samen in ’t Trefpunt. Voorzitter Henk van der Kroft dankte iedereen en merkte nog op dat het nog niet gedaan was met de strijd, er wacht nog een sportieve uitdaging, nl. deelname aan Spel zonder Grenzen.

Lisse is dus niet door naar de finale van de Zeskamp olympiade, maar heeft wel vooruitzicht mee te
mogen doen met Spel zonder Grenzen. Voor de Zeskampfinale komen alle deelnemende plaatsen nog
op de buis met hun gebruikte wagentjes. De trap-car-race wordt gehouden in Deventer. Het regende
die dag pijpenstelen. Per plaats was er een damesen een herenploeg. Voor Lisse deden mee Marian
Snaar, Lia Kortekaas, Corien Kaufmann, Wilmy Hazelaar, Fred Timmer, Fred Prins, Herman Zuiderduin en Hans Hoogervorst. Het leverde mooie plaatjes op. Maar winst was er voor de Lissers niet te halen. Na afloop van de Zeskampfinale in Rotterdam is er voor alle deelnemers feest in het Hilton-hotel.

Het Lisser Zeskampteam blijft dus volledig in training. Die training is allround, want in de internationale wedstrijd wordt geloot wie aan een bepaald onderdeel meedoet. Bij de afgelopen wedstrijden was de keuze welke sporter een onderdeel zou doen aan de ploegleider. Spel zonder Grenzen is een uitzending van de Europese Radiounie (EBU). De opzet van de spellen is hetzelfde als bij de Zeskamp. Sportieve duels waar voor de kijkers veel te lachen valt. Er doen 7 landen mee. Lisse zal ons land vertegenwoordigen in Sheffield (Engeland) op 2 augustus in de 6e ronde van deze landenwedstrijd. Er is een directe uitzending in ieder van de deelnemende landen. Naast ons land zijn dat: Zwitserland, België, Frankrijk, Italië, West-Duitsland en Engeland. De kernploegleden reizen per Fokker Friendship naar Engeland. In Sheffield verblijven de ploegen in Ranmoor House. De studenten die er normaal verblijven zijn nog niet terug van hun vakantie dus is het gebouw voor deze periode gehuurd door de BBC voor It’s a knock-out, zoals

Spel zonder Grenzen in Engeland
heet. De officiële ontvangst door de gaststad was in de Townhall van Sheffield door Lord Mayor (burgemeester), mrs. Stafford. Daar werden ook de cadeaus uitgewisseld. De burgemeester van Sheffield kreeg van onze burgervader Berends een zilveren tulp met de belofte een pakket bloembollen voor het komende voorjaar. Het Lisser team gaf de andere captains een pakket met: o.a. kaas, Delfts blauw bord en een klomp. Natuurlijk deelden de andere deelnemers ook geschenken uit. Zo kreeg Wilmy o.a. een sjaaltje en een fles lavendel. In Ranmoor House hadden alle deelnemers een eenpersoonskamer, maar dat was wat ongezellig. Liever gezellig bij elkaar en zo sliepen Wilmy, Anke en Truus bij Corien op de kamer.

De wedstrijd in Sheffield
Op maandagochtend begonnen de trainingen. Een demonstratieteam deed de spelletjes voor. Daarna mocht ieder team een paar minuten oefenen op de onderdelen. ’s Avonds begon de eerste training met belichting en camera’s. De volgende dag zou de generale repetitie zijn, maar vanwege het slechte weer, raining cats and dogs, werd dat verschoven naar de volgende dag. Na die training volgde de loting. Voor de uitzending worden de ploegen met bussen naar het Norfolk park gebracht. Daar laten ze weer zien uit de Bollenstreek te komen: er worden gladiolen weggegeven. De spellen stonden in het teken van koning Arthur. Lisse moest op 7 spellen uitkomen, bijv. bij “ridder te paard”, “kasteel met glijbaan” en uiteraard water, “gevecht tegen de ridders”. Het is werkelijk een enorm spektakel. Duizenden meters kabels zijn gelegd, tientallen auto’s van Eurovisie en de BBC zijn paraat. Speciale lichtmasten zijn gebouwd met een platform voor de cameramensen. Er zijn complete bouwwerken met poorten, alles in het teken van een kasteel. Ter plaatse waren zo’n 35.000 toeschouwers, maar de tv-uitzending kon volgens onze plaatselijke krant wel door 300 miljoen paar ogen bekeken worden. Na de ridderlijke en spannende wedstrijd werd er gefeest in de Top Rank Suite en volgde de prijsuitreiking: de derde prijs voor Lisse. Terug in het vliegtuig feliciteerde gezagvoerder Vos uit Sassenheim via de boardradio het team met de behaalde 3e plaats. Bovendien kreeg hij het voor elkaar om toestemming te krijgen voor een andere aanvliegroute naar Schiphol, gepland was via Zandvoort, gevlogen werd over Lisse. Het was voor de ploeg een fantastische week geweest in Sheffield! Volgens de pers was er een klein minpuntje. Dat lag niet bij het team, maar bij de dorpelingen. Waar in een plaats als IJsselstein het hele dorp uitgelopen leek om de sporters aan te moedigen toen zij vertrokken naar hun deelname in Spel zonder Grenzen (ze kwamen uit in Zwitserland) was het toen onze ploeg vertrok heel leeg op het Vierkant. Bij terugkomst met de 3e plaats op zak was er ook maar matig belangstelling van de Lissers.

Delft toneel voor Spel zonder Grenzen
Ook Nederland is een keer gastland voor het spel. Deze mogelijkheid om het mooie Holland op de kaart te zetten wordt natuurlijk benut. Delft is gekozen als locatie en in die competitie zal Nederland vertegenwoordigd zijn door Bladel. De Grote Markt van Delft wordt getransformeerd voor alle spellen. De tribune voor de taptoe, die dat jaar even in de wacht moest vanwege Spel zonder Grenzen, kon gebruikt worden voor de vele toeschouwers. 6000 kijkers in Delft. Het aantal tv- kijkers zal dankzij de eurovisie rond de 80 miljoen liggen. Prachtige promotie voor ons land. De spelen staan in het kader van onze folklore; haringtenten, koe melken, orgeldraaien op een zeepbaan. Op internet zijn nog filmpjes te vinden waaruit blijkt dat men bij de NCRV goed was in het bedenken van dwaze spelletjes. Ook wordt duidelijk dat het maken van zo’n directe tv-uitzending een technisch hoogstandje was. Een aanrader om eens terug te kijken. Bladel bezorgt Nederland een 2e plaats in Delft.

Afsluiting Spel zonder Grenzen in Lausanne
De finale van Spel zonder Grenzen werd gedraaid in Lausanne. Venray moest het opnemen tegen de
andere landen. Er werd weer een 2e plek binnengesleept. Voor de NCRV werd hiermee weer een succesvolle reeks tv-uitzendingen afgesloten. Er zouden nog heel veel seizoenen volgen. Voor de ploeg van Lisse was er nog een slotavond. Die wordt gehouden in het Trefpunt. Henk van der Kroft bladerde terug in het boek van Zeskamp Lisse, captain Fred Timmer memoreerde de goede teamgeest. De thuiszitters werden ook bedankt, want die hadden zich toch maar een jaar lang moeten schikken naar de trainings- en wedstrijddagen. Een sportief avontuur werd hiermee succesvol afgesloten.

Terugblik
Wilmy Hazelaar maakte mooie plakboeken van het jaar dat in het teken stond van de spelshow.
Zelf ging ze weer terug naar de ABN. De bank vertrekt naar het Blokhuis en wordt ABN AMRO.
Intern maakt zij promotie en werkt later voor de bank in Hoofddorp. Ze eindigt haar loopbaan bij de
gemeente Amstelveen, natuurlijk wel op de financiële afdeling. Wanneer de spelshow eindigt gaat ze
weer sportief verder bij de volleybalclub. Dat had ze tijdens de spelen ook zo veel mogelijk volgehouden,
maar soms moest het volleybal wijken. Ze speelt op hoog niveau, haalt haar scheidsrechtersdiploma en is heel lang actief als scheidsrechter. Het jaar van de spelshow was een prachtig, maar ook zwaar
jaar. Alles moest er voor aan de kant gezet worden. Een normaal privéleven was er niet meer. Het heeft haar zeker gevormd. Zeventien als je begint aan zo’n avontuur met al die aandacht op je gericht, dat maakt je zelfverzekerd en zelfstandig. Maar die plakboeken, daar werd niet meer in gekeken. Zo belandden ze bij Oud Lisse, dus dankzij Wilmy ontstond er weer een verhaal over een stukje Lisser geschiedenis voor het VOL-Nieuwsblad.

Zeskamp

LIEFDEWERK ‘OUD PAPIER’

In 1874 werd de vereniging Liefdewerk “Oud papier” opgericht en in 1969 ontbonden. De afdeling Lisse had een achtkoppig bestuur.

door Kerkvliet, L.

Nieuwsblad jaargang 19 nummer 1 2020

Beschouw het maar als “liefdewerk oud papier”, dat horen we nog best vaak. We weten dan dat iets heel goedkoop of zelfs voor niets kan zijn. Veel mensen weten niet dat er vroeger een vereniging was met de naam Liefdewerk ‘Oud Papier’. Onder die naam verzamelde men oud papier en de opbrengst werd gebruikt voor liefdewerk.

Liefdewerk is een term die in de 19e en 20e eeuw vooral in katholieke kringen in Nederland werd gebezigd om een daad van naastenliefde of een vorm van liefdadigheid aan te duiden. Het werk dat kerken en sommige kloosterorden verrichtten werd destijds vaak met liefdewerk aangeduid: zorgen voor bejaarden, zieken, gehandicapten, weeskinderen, soldaten die van het front terugkwamen en het financieel ondersteunen van zwakkeren in de (kerk)gemeenschap. Voorbeelden van religieuze orden
die dit deden zijn de Broeders Penitenten, de Arme Zusters van het Goddelijk Kind en de Redemptoristen (St. Clemens Hofbauer Liefdewerk: melaatsenzorg in het missiegebied). Geleidelijk aan kreeg ‘liefdewerk’ hierdoor ook de betekenis ‘liefdadigheidsinstelling’. In Amsterdam werd op 25 maart 1874 de katholieke vereniging Liefdewerk ‘Oud Papier’ opgericht, die bij wijze van werkverschaffing oud papier ophaalde. De baten van de verkoop ervan werden gebruikt om een aantal katholieke instellingen financieel te ondersteunen. Het hoofdbestuur, Hoofdcomité genaamd, was gevestigd in Amsterdam. Er waren afdelingen of sub-comités werkzaam in zo’n 45 plaatsen in Nederland. Liefdewerk ‘Oud Papier’ werd zó bekend dat het de basis werd voor de uitdrukking ‘liefdewerk oud papier’, wat duidt op het leveren van een onbetaalde dienst. In 1969 werd de vereniging opgeheven.

Bronnen, noten en/of referenties
Annelies van Heijst, Liefdewerk. Een herwaardering van de caritas bij de Arme Zusters van het Goddelijk Kind, sinds 1852, Hilversum, 2002, ISBN 9065507418
Van Dale, Groot uitdrukkingenwoordenboek, 2006, ISBN 9789066483170 Ook wel geschreven als
“Liefdewerk Oud Papier”
Liefdewerk: “Oud Papier”, Overzicht Verenigingen voor armenzorg en armoedepreventie in de negentiende eeuw
Categorieën: LiefdadigheidGeschiedenis van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland Arbeid
‘Liefdewerk’ in literaire titels
Karel Eykman, Liefdewerk oud papier, 1981, ISBN 9001315704
Lévi Weemoedt, Liefdewerk oud papier, 1987, ISBN 9025465978 Amsterdam. Er waren afdelingen of sub-comités werkzaam in zo’n 45 plaatsen in Nederland.

LIEFDEWERK ‘OUD PAPIER’ Het achtkoppige bestuur van de Lissese afdeling van Liefdewerk ‘Oud Papier’. Ziet iemand hier bekenden? Laat het even weten!

Liefdewerk Oud papier in de krant

Liefdewerk Oud papier in  de krant

Open monumentendag met Salvatori

Salvatori doet mee met de open Monumentendag. De geschiedenis van het gebouw aan de Wagenstraat wordt beschreven.

Sporen van vroeger  (LisserNieuws)                                               

10 september 2019

door Nico Groen

Op 14 september is het weer Open Monumentendag. Dan zetten deelnemers weer hun gebouwen open voor elke geïnteresseerde bezoeker. Naast de gebruikelijke  deelnemers zijn er dit jaar ook weer een aantal nieuwe eigenaren van  panden die hun poorten open  zetten. Een daarvan is Salvatori, Wagenstraat 33.

Dit verenigingsgebouw hoort bij de Samenwerkingsgemeente (SWG gemeente) waarvan een kerkgebouw aan de Veldhorststraat staat. Salvatori is vaak opengesteld voor onder andere buurtbewoners en als eetcafé. De reden dat de beheerders mee willen doen, is dat zij ook aan andere Lissers willen laten zien wat er allemaal in Salvatori te doen is. Zij timmeren daarmee graag aan de weg. Het gebouw uit 1927 oogt niet zo imposant. Alleen de voorkant zonder verdieping is te zien.  Het heeft een plat dak.  Omdat het gebouw achtereenvolgens voor verschillende doeleinden is gebruikt werd de binnenkant  diverse keren veranderd.

Groene Kruisvereniging op Wagenstraat 33

Dokter D. Blok nam in 1903 het initiatief om in Lisse een Groene Kruisvereniging (openbaar consultatiebureau) op te richten, samen met onder anderen dokter M. de Graaf en dokter F. Haase. Een belangrijke doelstelling van de vereniging was het voor­komen van ziekten door het opsporen hiervan en het bevorderen van de algemene gezondheid van de bevolking door ‘Reinheid en ontsmetting’. 

De ruimtes, die werden gebruikt waren al spoedig te klein. Mejuffrouw C. Scheepmaker, die het magazijn beheerde, gebruikte zelfs een hooizolder om ligstoelen en ledikanten te bergen. Dat was lastig omdat men er in het donker niet goed bij kon. Na veel vijven en zessen kwam er een nieuw

stenen gebouw aan de Wagenstraat 33. Dat werd in 1927 gerealiseerd. Voor de klanten van het consultatiebureau was er een entree aan de zijkant. Aan de voorkant waren in het midden twee deuren met daarachter een brede gang, Deze twee deuren zijn een stukje naar rechts verplaatst. Er is nu geen raam meer naast aan die kant.

Eind jaren vijftig voldeed het kruisgebouw niet meer aan de wensen van het Groene Kruis. Daarom werd er voor het Groene Kruis een nieuw gebouw gerealiseerd op de hoek van de Wilhelminastraat met de Nassaustraat. Dat staat er nog steeds.

Kerken

De Gereformeerde kerk (bij de Klister) had behoefte aan uitbreiding van het verenigingswerk. Daarom werd in 1960 het kruisgebouw overgenomen van het Groene Kruis. Het gebouw ging toen Salvatori heten, wat ‘Redder’ betekent. Daar werd voornamelijk het jeugdwerk ondergebracht. Daarnaast was de Christelijke bibliotheek er gevestigd. Ook het koor Excelsior heeft er jarenlang geoefend. In de jaren tachtig ontstond er behoefte om het verenigingswerk dichter bij de kerk onder te brengen. Daarom werd in 1982  de Klister rondom de Gereformeerde kerk gerealiseerd en werd Salvatori verkocht aan een van de voorlopers van wat nu de Samenwerkingsgemeente (SWG gemeente) is.

Het wordt nu dus gebruikt als buurhuis en als verenigingshuis.

Foto. In 1960 kocht de Gereformeerde kerk Salvatori van het Groene Kruis. Het werd toen helemaal opgeknapt. Foto: Gereformeerde kerk

 

Adviseurs van CHVOL in de nieuwe HLT Erfgoedcommissie

Nieuwsblad Jaargang 18 nummer 3, oktober 2019

Nieuwsflitsen

Zoals in het vorige Nieuwsblad nr. 2 onder Nieuwsflitsen is aangegeven, wil de Ver. Oud Lisse in het kader van burgerparticipatie graag als lokale vereniging meedenken in zaken van het monumentenbeleid. Daarvoor is juistecinformatie noodzakelijk, zo nodig aangevuld met tekeningen, foto’s en kaarten. Die gegevens kregen we meestal niet. Die officiële stukken worden ook niet zomaar gedeeld in het kader van privacy. Na een goed gesprek op 8 augustus 2019 met wethouder Jeanet
van der Laan over het functioneren van de Ver. Oud Lisse in de Erfgoedcommissie, is daar een oplossing voor gevonden. Als oplossing van dit probleem is er een brief verstuurd vanuit de organisatie HLTsamen (de ambtelijke werkorganisatie van de gemeenten Hillegom, Lisse en Teylingen) aan alle HLT Historische Verenigingen, met de oproep een adviseur namens deze verenigingen aan te stellen, want die kan dan als deelnemer van de Erfgoedcommissie wel deze stukken krijgen. Na de voorbereidende vergadering van de HLT Erfgoedcommissie op 29 augustus 2019, hebben Eric Prince en Wim
Bosch de eerste officiële HLT Erfgoed commissie vergadering bijgewoond in Voorhout op 5 september 2019. De vergadering werd geleid door John Bakker uit Voorhout, die de voorzitter van de
HLT Erfgoedcommissie is geworden.
Hij heeft deze vergaderingen uitstekend geleid! De nieuwe HLT Erfgoedcommissie bestaat nu uit 7 personen waarvan 3 uit de Erfgoedcommissie Lisse kwamen (Leo Dubbelaar, Anton de Gruyl en Toine Jütte van Dorp, Stad en Land, die tevens welstandgedelegeerde is). Er vond in deze Erfgoedcommissie vergaderingen een discussie plaats over de aanstelling van adviseurs van de historische verenigingen.
Tijdens de tweede HLT Erfgoedcommissie vergadering op 10 oktober 2019 werden de adviseurs van de historische verenigingen of stichtingen officieel aangesteld, door ondertekening van de integriteits- en geheimhoudingsverklaring, waarna vertrouwelijke stukken kunnen worden ingezien. De Stichting Oud Hillegom heeft geen adviseur aangesteld. De Historische Kring Voorhout (HKV) heeft Kees den Elzen
als adviseur aangesteld met tevens een plaatsvervanger. Stichting Oud Sassenheim heeft Alfred Pop, voorzitter van Stichting Oud Sassenheim, als adviseur aangesteld met Aad van der Geest als tweede persoon. Matthieu Fannee werd als adviseur benoemd namens de Historische Vereniging Warmond,
met 2 plaatsvervangers, gezien de grote kans op afwezigheid van hun werkzame leden. Onze Ver. Oud Lisse had2 adviseurs voorgedragen, Eric Prince en Wim Bosch, waarmee wethouder Jeanet van der Laan instemde. Zij werden op 10 oktober 2019 ook officieel aangesteld.

 Coöperatieve bollenveiling 100 jaar

Deze maand wordt gevierd dat de coöperatieve bloembollenveiling (nu CNB) 100 jaar bestaat. De geschiedenis wordt weergegeven.

Sporen van vroeger (Lisser Nieuws)                                     

2 januari 2019

door Nico Groen

Deze maand wordt gevierd dat de coöperatieve bloembollenveiling (nu CNB) 100 jaar bestaat. Ter gelegenheid hiervan wordt er op 8 en 9 januari 2019 een speciale bloemen-show en een expositie over het verleden in het hoofdkantoor van de CNB Lisse,  Heereweg 347 gehouden. De tentoonstelling is mede opgesteld door vrijwilligers van de Vereniging Oud Lisse.

 Veiling West-Friesland

Op 16 januari  1919 was de officiële oprichting van Bloembollenveilingsvereeniging West-Friesland door de KAVB-afdelingen Andijk, Bovenkarspel en Enkhuizen. De eerste bollen werden die zomer verkocht in de uitspanning  ‘Het Roode Hert’ in Bovenkarspel. De start van de coöperatieve bollenveiling was dus 100 jaar geleden. Omdat het een coöperatie was, hadden de leden het voor het zeggen en dat is nog steeds zo. Bij andere destijds gebruikelijke verkoopmethoden waren er nogal eens misstanden: vandaar de oprichting. Het ging zo goed dat men in 1925 een eigen veilingzaal met opslagruimte voor de bollen bouwde. In de loop der jaren werd er steeds meer uitgebreid voor de steeds maar toenemende aanvoer en voor bewaarruimten van de bollen.

HBG

De Coöperatieve veilingsvereeniging voor Bloembollenkweekers werd in 1924 opgericht door afdeling Lisse van het Hollandsch Bloembollenkweekersgenootschap (HBG). De HBG was in Haarlem opgericht in 1895 om de kwekersbelangen beter te kunnen behartigen. De veiling heette later ook gewoon HBG.

De coöperatie kocht van Gerrit van Parijs & Zn. een stuk grond aan de Grachtweg.  Daar werd in 1925 een veilingloods en veilingzaal met kantoorruimte gebouwd. De bollen konden worden aan- en afgevoerd over de weg of via het water van de Gracht.

Op deze plek woedde op 18 juni 1954 een grote brand, die het kantoor van de HBG in de as legde. Het kantoor was niet te redden en moest worden gesloopt. Onder architectuur van de bekende Lissesse architect Paardekooper werden in datzelfde jaar een nieuw kantoorgebouw en veilingzaal gerealiseerd.

fusie tussen Bovenkarspel en Lisse

In 1975 volgde de fusie tussen coöperatieve veilingen West-Friesland in Bovenkarspel en de HBG in Lisse. De naam van de fusiecoöperatie werd Coöperatie Nederlandse Bloembollencentrale (CNB).

Toen in 2006 de CNB verhuisde, besloot het gemeentebestuur de grond te kopen. Men vond dat het markante hoofdgebouw niet gesloopt mocht worden, maar een passende bestemming moest krijgen. Dit is dus uiteindelijk, na een zorgvuldige verbouwing, een theater met bioscoop geworden: FloraLis. Hierdoor blijft dit cultuurhistorische pand behouden. Het is nu een gemeentelijk monument.

Bovenstaande gegevens komen hoofdzakelijk uit een uitgebreid artikel van Arie in ’t Veld uit het Nieuwsblad van de VOL van april 2006.

Lees hier dit artikel.

 

Oude foto van de HBG

Deze maand wordt gevierd dat de coöperatieve bloembollenveiling (nu CNB) 100 jaar bestaat. De geschiedenis wordt weergegeven.

De Watervrienden bestaan 50 jaar

Sporen van vroeger (Lisser Nieuws)

4 december 2018

door Nico Groen

In 1968 werd zwemvereniging ’De Watervrienden Lisse’ opgericht. Precies 50 jaar geleden dus. In september 1968 werd de eerste officiële ledenvergadering gehouden en het bestuur gekozen. Dat werden Jan Weerman als voorzitter en Ada van Kampen, Theo Reeuwijk, Jo van Hilten, Mara Dorrestijn, Jacques Dierix, Bram Dreef en Ron Dreef als overige bestuursleden. Het zwembad De Lis was bij de oprichting nog niet eens in gebruik. Dat opende pas in augustus 1969.

 Het gaat De Watervrienden voor de wind

Het belangrijkste doel van de vereniging is het behalen van zwemdiploma’s. Het ging goed met zwemvereniging De Watervrienden Lisse. In april 1971 waren er al bijna duizend leden. Er werden zwemwedstrijden gehouden. De vereniging organiseerde een waterfeest op het Comomeer. Ook werd er deelgenomen aan watersportevenementen op de Bosbaan in Amsterdam, de Zeemijl in Rockanje, een evenement in IJmuiden en een sportdag voor de jeugd in Haarlem. De zwemfeesten op het Comomeer werden een jaarlijkse traditie. Bijvoorbeeld in 1973 werd met behulp van de Heemsteedse Reddingsbrigade en de afdeling Lisse van de EHBO een groots zwemfeest op touw gezet met onder andere demonstraties waterskiën en zwemwedstrijden over 1.000 en 500 meter.

In de jaren zeventig werd acht keer achter elkaar het kampioenschap van het gewest Zuid-Holland veroverd. Van de 35 zwemnummers die moesten worden afgewerkt, werden die in 1979 21 keer door de Watervrienden gewonnen. Dat jaar werd de wedstrijdploeg onder leiding van trainer Theo van Diest in Tilburg voor de tweede maal Kampioen van Nederland.

Het jaar daarop werd de ploeg weer kampioen. De Watervrienden mochten toen de wisselbeker houden. Vele jaren werd door de wedstrijdzwemmers met 2 ploegen meegedaan aan de jaarlijkse Bondskampioenschappen. De zwemmers van de Watervrienden kwamen altijd met heel veel medailles thuis.

 Olympiër Hans Kroes

Hans Kroes is ongetwijfeld landelijk het bekendste lid van de Watervrienden geweest. Hij nam namelijk met de zwemploeg in 1988 deel aan de Olympische Spelen in Seoul. De jeugdige Lisser was eerst lid van De Watervrienden, maar trainde larer bij de kring van de Heemsteedse Polo Club onder leiding van Wim Geurtsen. Keihard trainde de zwemmer om naar Seoul te kunnen. Heel vaak lag hij ’s morgens om een uur of vijf al in de Lis. Twintig uur in de week. Dan was ook trainer Theo van Diest daar al druk bezig.

Boek ‘Lisse in de jaren tachtig’

Bovenstaande komt voor een deel uit het pas uitgekomen boek ‘Lisse in de jaren tachtig’ geschreven door Arie in ’t Veld. Dit boek is verkrijgbaar bij de plaatselijke boekhandel. Het is een vervolg op ‘Lisse in de jaren vijftig’, ‘Lisse in de jaren zestig’ en ‘Lisse in de jaren zeventig’. Deze uitgaven zijn voor deze column ook geraadpleegd. ‘Lisse in de jaren zeventig’ is ook nog verkrijgbaar.

 

De wedstrijdzwemmers zijn altijd heel succesvol geweest. Foto: Website Watervrienden Lisse

Het pand van de Coöp is een gemeentelijk monument

Het pand van de honderdjarige  COOP op de hoek van de Kanaalstraat en Kapelstraat is gebouwd in 1929. Het gebouw wordt beschreven.

Sporen van vroeger   (Lisser Nieuws)                                              

20 november 2018

door Nico Groen

In een vorige column van Sporen van Vroeger ging het over de oprichting op 27 september 1918 van de Coöperatieve Verbruiksvereniging “Onderling Belang door Steun verkregen”. Dit jaar dus 100 jaar geleden. Men begon in een klein winkeltje (waar nu Roobol zit) aan de Kapelstraat. Later werd dit uitgebreid  met een groot pand van 1200 m2  op de hoek van de Kapelstraat met de Kanaalstraat, waar nu opticien Bril Jan’t is gevestigd (Kapelstraat 2).

Dit laatste pand is gebouwd in 1929. De winkel met bovengelegen woonhuis is een gaaf voorbeeld van de architectuur uit die tijd. Architect C.W. Barnhoorn uit Lisse ontwierp dit pand in de stijl van de Amsterdamse School. Naast het winkelpand stond in de Kapelstraat oorspronkelijk de woning van de bedrijfsleider. Dit pand is in 1969 gesloopt. Daar wordt nu gebouwd om er bovenwoningen te realiseren.

Het hoekpand heeft een rechthoekige plattegrond en bestaat uit twee bouwlagen onder een samengesteld schilddak. Dat is een daktype dat wordt gevormd door twee driehoekige dakvlakken aan de korte kant en twee trapeziumvormige dakvlakken aan de lange kant van het gebouw. De muren van het noordelijk gedeelte (aan de Kanaalstraat) zijn iets hoger opgemetseld, waardoor de vensteropeningen in het hogere muurvlak op de 1e verdieping groter zijn. Het dak is hier ook hoger. Dat is ook de reden, dat het een samengesteld schilddak wordt genoemd. Het zijn eigenlijk twee daken.
De gevels zijn opgebouwd uit rode baksteen in kettingverband. De vensteropeningen op de begane grond worden omlijst door bakstenen pilaren voorzien van decoratief metselwerk. Deze zijn aan de bovenkant afgesloten door natuurstenen ornamenten. Een horizontale doorlopende, ronde latei boven de vensteropeningen verbindt het geheel met elkaar.

Er waren 3 winkels in het pand

Rechts in de kopgevel aan de Kanaalstraat is de toegang tot de bovenwoning (Kanaalstraat 56). In de afgeschuinde hoek bevindt zich de entree met een deuromlijsting van betonnen blokken. Vroeger was er aan de kant van de Kapelstraat een portiek met 2 haaks op elkaar staande deuren. Op de foto is het portiek te zien. Links was de deur naar conservenafdeling en rechts naar de kruidenierswinkel. Er waren  oorspronkelijk dus 3 winkels in het pand. Aan de kant van de Kanaalstraat verkocht men manufacturen. In 1959 is het portiek vervangen door een raam en werd het geheel één kruidenierszaak. De verkoop van manufacturen verhuisde toen naar Kapelstraat 6, waar nu Roobol zit. In 2006 stopte de Coöp met de verkoop van alles.

Nieuwe website van de VOL 

Bovenstaande gegevens komen voor een deel van de nieuwe website van de VOL: www:oudlisse.nl. Bij aanklikken van het hoofdstuk Monumenten  vindt u bij de gemeentelijke monumenten o.a uitleg over Kanaalstraat 56. Op de website staat bij het hoofdstuk Nieuws ook een uitnodiging voor een lezing voor vanavond, 20 november om 20.00 uur over archeologisch onderzoek in de Bollenstreek, met nadruk op Lisse.

Het pand uit 1929, daarachter het huis van de beheerder met daarachter het eerste winkeltje. Foto: OudLisse.nl

Winkelcoöperatie 100 jaar geleden opgericht

Sporen van vroeger  (Lisser Nieuws)                                                           

6 november  2018

door Nico Groen

Op 27 september 1918 werd officieel de Coöperatieve Verbruiksvereniging “Onderling Belang door Steun verkregen” opgericht. Dit jaar dus 100 jaar geleden. Het was net voor de afloop van de Eerste Wereldoorlog. Er was armoede, honger en weinig  beschikbaar voor de eerste levensbehoeften. Er werden die jaren heel veel coöperaties in het leven geroepen om gezamenlijke voordelen te behalen. Het was een katholieke coöperatie. Men begon in een klein winkeltje (waar nu Roobol staat) aan de Kapelstraat. Later werd dit uitgebreid tot totaal 1200 m2  met een groot pand op de hoek van de Kapelstraat met de Kanaalstraat, waar nu opticien Bril Jan’t is gevestigd. Dit gebouw is in 1929 gerealiseerd in de stijl van de Amsterdamse School. C.W. Barnhoorn was de architect. Het is nu een gemeentelijk monument.

Voor arbeidersgezinnen

Zo’n verbruikscoöperatie was vooral bedoeld voor arbeidersgezinnen. Voor een paar gulden konden katholieke arbeiders lid worden. Dat bedrag hoefde niet in één keer te worden betaald. Door in termijnen te betalen kon ieder arbeidersgezin lid worden. Omdat het een coöperatie was werd de winst als dividend uitbetaald. De winkel bewaarde alle bonnetjes. Aan het einde van het jaar kregen de leden over het totaal van de bonnetjes een paar procent dividend.

De grote bloeiperiode van de Coöp, zoals de coöperatieve vereniging genoemd werd, lag in de vijftiger en zestiger jaren van de vorige eeuw. In die tijd leefde het coöperatief denken nog volop en waren de zuilen ook nog volop aanwezig in het dagelijks leven. Zo was er aan de Heereweg ook een protestante verbruikerscoöperatie, die ‘Ons Belang’ heette.

De RK Coöp begon met een kruidenierswinkel. Al gauw werd dit uitgebreid met een  manufacturenhandel. Daarna kwam er een bakkerij, een steenkolenhandel en een meubelhandel bij. In de hoogtijdagen telde de Coöp (Onderling Belang) 1900 leden. Vrijwel alle katholieke arbeiders in Lisse waren lid.

In de jaren zestig hechtte men  meer aan individualisme en de verzuiling werd  minder. De winkels van Onderling Belang gingen onvoldoende met hun tijd mee. De gebouwen waren daar ook niet echt geschikt voor. Er waren steeds minder leden, ook door het overlijden van trouwe leden. De meubelzaak en de cooking-winkel hielden het het langst vol. In 2006 sloten de winkels echter hun deuren.

Subsidie van voorheen de Coöp

Daarmee was het echter niet afgelopen. Als steunfonds werd de ‘Stichting voorheen Coöp Onderling Belang’ opgericht. Dit werd gedaan om in de geest van de oprichters in 1918 voor de Lissese gemeenschap iets te betekenen. De netto huuropbrengsten komen in het steunfonds terecht. Dit geld is beschikbaar als subsidie voor doelen met algemeen belang voor Lisse, zoals bijvoorbeeld het Oranje-Comité en het Comité Open Monumentendag. De VOL kreeg voor het maken van het boek ‘Wandel en Fietsroutes langs bomen in Lisse’ ook subsidie. Dit boek is nog steeds verkrijgbaar bij de VOL.

 

Het voormalig pand van de Coöp is een gemeentelijk monument. Foto: BeeldbankLisse.nl

 

 

Het Patronaatsgebouw is 100 jaar oud

Het patronaatsgebouw is in 1918 gebouwd in opdracht van de St. Agathaparochie.

Sporen van vroeger (Lisser Nieuws)

31 juli 2018

 Nico Groen

Het patronaatsgebouw is in 1918 gebouwd in opdracht van de St. Agathaparochie. Precies 100 jaar geleden dus. Een goede gelegenheid om het gebouw en zijn voorgeschiedenis op Bondstraat 13 te beschrijven. Heden ten dage is dansschool ‘Welkom’ er gevestigd.

Ned. R.K. Volksbond

De afdeling Lisse van de Ned. R.K. Volksbond werd in 1901 opgericht. Het was een organisatie die tot doel had de leefomstandigheden van de katholieke arbeiders te verbeteren. In 1903 werd deze Bond gehuisvest in de noodkerk, die toen niet meer in gebruik was als kerk. Deze kerk stond op de plek waar nu het Franciscushuis staat. De noodkerk moest in 1909 plaats maken voor het Piusgesticht. De Bond moest dus verhuizen. De Agathaparochie had voor dat doel een stuk grond aangekocht van de weduwe J. Vreeburg. Daarheen werd de noodkerk verplaatst. Het verplaatsen van het gebouw werd opgedragen aan de aannemer van het Piusgesticht, de heer A. Beugelsdijk uit Lisse. Hij besloot om het gebouw niet te slopen en te herbouwen maar het bouwwerk te verrollen. Dat duurde maar liefst 4 weken, want het was een groot gebouw van 33 meter lang en 13 meter breed. Het bouwwerk had erg te lijden onder deze verhuizing. Er moest veel hersteld worden, maar de Bond hield haar onderkomen.

In 1918 werd de noodkerk al gesloopt en op deze plaats werd het huidige Patronaatsgebouw, de nieuwe thuishaven voor de Volksbond, gerealiseerd. Precies 100 jaar geleden dus.

Er werd rond die tijd ook een straat aangelegd van de Heereweg naar de pas gerealiseerde Schoolstraat. Die straat werd naar de gebruiker van het nieuwe gebouw vernoemd: de Bondstraat.

Gemeentelijk monument

Het Patronaatsgebouw met 2 verdiepingen en een plat dak werd ontworpen door C.W. Barnhoorn. Hij was toen nog student. In de top van de voorgevel zit een aangesmeerde gevelsteen met het woord ‘PATRONAAT’. Deze gevelsteen is omlijst met rode strengpersstenen. Strengpersstenen zijn harde geperste stenen. Ze zijn harder dan gewone bakstenen en hebben scherpe randen. Ze zijn erg strak, glad en weinig poreus. Daarom nemen deze stenen minder water op dan gewone bakstenen. Ook verwering en vuil krijgen niet veel kans.

De voorgevel heeft bij de dakrand siermetselwerk in een bloktandmotief. Op de top staat een stenen kruis. De zijgevels zijn in dezelfde stijl uitgevoerd.

Achter het pand staat een grote aanbouw van één verdieping met een pannendak.

Gemeentelijk bezit sinds 1973

Het Patronaat bleef tot april 1973 eigendom van de  parochie. Toen werd de gemeente voor 200.000 gulden eigenaar van het gebouw. In dat jaar vestigde dansschool Castelein zich in het Patronaatsgebouw. Ook Radio Boterbloem vond er jarenlang onderdak. Toen Castelein stopte, werd de dansschool overgenomen door Peter en Rachell van der Veek. Zij leiden dansschool ‘Welkom’ al weer ruim 20 jaar in dit gemeentelijk monument.

Een oude foto van het ‘Patronaat’. Foto: Beeldbank Lisse.nl

 

 

 

KONIJNEN- EN PLUIMVEESPORT VERENIGING 100 JAAR

De bloemenstreekshow in de HoBaHo hallen werd altijd druk bezocht. De geschiedenis wordt besproken.

Sporen van vroeger (Lisser Nieuws)

27 februari 2018

door Nico Groen 

Welke Lisser heeft in zijn jeugd of met zijn kinderen in de glazen hal van de HoBaHo niet naar konijnen, cavia’s, hoenders, duiven, siervogels en watervogels staan gapen. Later was deze Bloemenstreekshow in Hal 2, waar nu het nieuwe appartementengebouw ‘De Veilingmeester’ staat. Sinds Hal 2 niet meer mocht worden gebruikt, is de tentoonstelling naar Bloembollenbedrijf de Ree Holland BV  in Lisserbroek verhuisd.
Op 6 januari 1918 is de ‘Kleindieren Sportvereniging KPV Lisse’ opgericht. Dat is dus 100 jaar geleden. Een eerbiedwaardige leeftijd voor zo’n soort vereniging. Een mooi moment om de geschiedenis te beschrijven. Vanaf het begin was de heer F.W. Daudey voorzitter. Dat bleef hij heel lang, namelijk tot 1950. In het begin waren voornamelijk mensen lid, die in hun achtertuin enkele kippen of konijnen hielden voor de eieren en voor de slacht. De sierlijkheid en de kleur van de dieren kwam op de tweede plaats. Toch bleek er behoefte te zijn aan tentoonstellingen om de dieren met elkaar te kunnen vergelijken. Later werden kleur en uiterlijk belangrijker.Vanaf 1923 werd jaarlijks een tentoonstelling gehouden.
In de oorlog zijn de tentoonstellingen gewoon doorgegaan, behalve in 1945. In 1943 mocht vanwege het 25-jarig bestaan van de vereniging de nationale tentoonstelling in Lisse worden georganiseerd. Dit was de 21ste tentoonstelling. In het Haarlems Dagblad van 18 januari 1944 staat een uitgebreid verslag van deze geslaagde nationale tentoonstelling in de hallen van de HBG, de latere CNB. Met ruim 1600 inzendingen was het aantal inzendingen veel groter dan de jaren daarvoor. De meeste prijzen werden gewonnen door de voorzitter W.F. Daudey, toen woonachtig in Hillegom. Hij kreeg ook de wisselbeker voor het hoogst aantal punten van de hele tentoonstelling. Toen heette de vereniging ‘Konijnen- en Pluimveesport Vereniging (KPV) Lisse en omstreken.
De burgemeester van Lisse jhr. mr. F. van Rijckevorsel bracht hulde aan de vereniging en aan W.F. Daudey vanwege zijn 25-jarig jubileum als voorzitter. Vermeldenswaardig is dat de heer J.C. de Haan, gemeentesecretaris en oorlogsslachtoffer, beschermheer van de vereniging was. In de Engel is een straat naar hem vernoemd.
Van vóór 1945 is verder weinig bekend. Het archief is namelijk in de oorlog verloren geraakt. Dit komt volgens de site van de KPV doordat muizen het archief hebben opgevreten. Het was veilig voor de bezetter opgeborgen op een zolder aan de Achterweg.
Het 75-jarig jubileum in 1993 was groots opgezet in hotel de Nachtegaal met dank aan de directie. Het feest was onvergetelijk, evenals de problemen om een en ander financieel rond te krijgen. Voor de financiering van dit festijn zijn ongeveer 1200 bedrijven benaderd en werd een loterij georganiseerd.
Hans Dol was van 1950 tot 1975 voorzitter. Zijn hobby was het houden van kippen en hoenders. Onder zijn leiding is het een echte hoendervereniging geworden.  Hans Dol was postbode in Lisse en had daardoor met veel mensen contact. Mede hierdoor werd hij ook wel de kippendokter van Lisse genoemd. In 1975 is het voorzitterschap overgenomen door Jan van Leeuwen uit Sassenheim. In 1988 is Leen Hogervorst voorzitter geworden en in 2004 heeft Co Korsuize het stokje van hem overgenomen. In die 100 jaar heeft de vereniging dus maar 5 voorzitters gehad.

Bij de jubileumtentoonstelling is vorige week, 22 en 23 februari, groots uitgepakt bij Tuincentrum TuineXtra in Noordwijk.

De laatste Bollenstreekshow was in 2012, daarna heette de tentoonstelling de Clubshow. Foto: KPV